[ บันทึกของคาวิน ]
@ X PUB
เสียงเพลงในจังหวะเมามันดังก้องไปทั่วบริเวณไม่อาจทำให้ใครบางคนที่นั่งเหม่อลอยเอ็นจอยไปกับมันได้ แม้จะมีผู้คนรายล้อมอยู่มากมาย แต่ผมกลับรู้สึกว่าตัวเองอยู่คนเดียวบนโลกใบนี้ ในมือของผมถือแก้วสีอำพันแกว่งไปมาสายตาจับจ้องไปที่มันแต่จิตใจกลับล่องลอยไปไกล
สามวันที่ผ่านมาผมพยายามหลบหน้ารษาตลอด เพราะคิดว่าเธอคงไม่อยากให้ผมยืนข้าง ๆ ผมคิดว่า ถ้าไม่เจอเธอผมจะได้ไม่ต้องหวั่นไหวและเจ็บปวดใจอีก
แต่เปล่าเลย ...ผมคิดถึงเธอ คิดถึงร่างนุ่ม ๆ หอม ๆ ริมฝีปากน่าจูบนั้นจนต้องแอบตามไปดูความเป็นอยู่ของเธอบ้างพอให้หายคิดถึง ดูเหมือนเธอจะไม่ทุกข์ร้อนกับการหายไปของผมเลยด้วยซ้ำ ...เธออยู่ดีมีความสุข ซึ่งมันก็ดีแล้ว
“เป็นไรไปวะไอ้วิน” ธีถาม
มันคงสังเกตว่าผมมีอาการแปลก ๆ มาหลายวันแล้ว เพราะผมโทรชวนมันออกมาดื่มเป็นเพื่อน ช่วงนี้มันไม่ค่อยได้กลับไปง้อครูปิ่นเห็นว่าต้องทำโปรเจคส่งท้ายเท
