YER: Viyana – Malikânenin gizli cephaneliği
ZAMAN: Sabahın ilk ışıkları
---
Neva aynanın karşısında duruyordu.
Gözlerinin altı morluklarla çevriliydi, ama içindeki bakış ilk kez bu kadar netti.
Bir kadındı o.
Kendi doğrusunu kendi çizen, geçmişini kanla değil kararla tanımlayan.
> “Ben Helena’nın kanından doğmuş olabilirim…
ama onun gibi olmayacağım.”
Elleri titreyerek saçlarını topladı.
Rafael arkasından yaklaştı, sessizce.
Ona dokunmadan önce bir an bekledi—
Neva dönüp ona baktığında gözlerinde hem yangın hem buz vardı.
> “Sakın beni yumuşatmaya çalışma Rafael…
bu sefer öfkemle, arzularımla, her şeyimle savaşacağım.”
Rafael sadece gülümsedi.
“Ben sana yumuşak davranmıyorum, aşkım.
Sana güveniyorum.
Çünkü sen artık kendini seçtin.”
---
🔪 Cephanelik Hazırlığı
Lin
