17
[HUSBAND]:เขิน
03:00 น.
"ฮือๆ นาบี ฮือๆ" คนร่างเล็กนอนละเมอร้องไห้ออกมาโดยไม่รู้ตัว ในขณะที่เธอนั้นกำลังนอนตะแคงข้างหันหลังให้กับไวน์ มาเบลสะอึกสะอื้นมาได้สักพักแล้วน้ำตายังคงหลั่งไหลออกมาอย่างไม่ขาดสายเปื้อนปลอกหมอนสีขาวจนเปียกชุ่ม ทำให้ชายหนุ่มร่างแกร่งที่นอนหลับเป็นตายเนื่องจากอ่อนเพลียลุกงัวเงียขึ้นมากลางดึกแล้วพบว่ามาเบลกำลังนอนร้องไห้ฟูมฟายหนัก แต่ไม่ยอมลืมตาขึ้นมาเขาจึงรีบดันกายลุกขึ้นมาดูเธอทันที
"มาเบลเธอเป็นอะไร" ปราศจากเสียงตอบรับคำถามมีเพียงถ้อยคำบางอย่างออกมา ยากที่จะฟังออกเพราะตอนนี้เธอไร้สติไม่รู้สึกตัวเลย
"ฮือๆ นาบีฉันขอโทษฮึก!" ชายหนุ่มถึงกับชะงักไปโดยอัตโนมัติเมื่อเธอพูดชื่อพี่สาวออกมา มันก็ทำให้เขารู้ทันทีว่าเธอเป็นอะไรเมื่อนึกถึงถ้อยคำที่รดาบอกก่อนที่จะกลับไป
"เปล่าหรอกค่ะ พ่อเบลให้ย้ายออกมาอยู่คนเดียวเพราะมีเรื่องกับนาบี"
"มาเบลเธอเป็นคนเก็บกดตั้งแต่เด็กค่ะ เ
