📖 42. BÖLÜM – DÖRT ÇILGIN AYLAR SONRA
İki ev, iki anne adayı, aynı kahve kokusu.
Aylar, yıllar su gibi akıp geçmişti. Zaman, düğün telaşını, balayı heyecanını, ilk günlerin koşturmasını geride bırakmış, yerini sakin ama çok daha derin bir mutluluğa bırakmıştı. O sabah güneş, her zamanki gibi aynı binanın pencerelerinden içeri süzülüyordu. Kapı 8 ve kapı 9. Yan yana iki ev, ama artık içlerinde bambaşka bir heyecan vardı.
Sabah saatleri, kapı 8.
Derya mutfakta ayakta duruyor, bir eliyle belini tutmuş, diğer eliyle Deniz’in ceketini düzeltiyordu. Karnı belirginleşmişti artık. Aynada kendine baktığında hâlâ alışamıyordu ama bir yandan da içi içini yiyordu.
Deniz ayakkabısını bağlarken dönüp ona baktı. Aşkım, ayakta çok durma tamam mı. Derya gözlerini devirdi. Ya Deniz, sabah sabah başlama
