Elay’ın zihninin en karanlık labirentlerinde ansızın şimşekler çaktı. Taşlar büyük bir gürültüyle yerine otururken mantığı çaresiz bir feryatla sarsıldı: Burayı baştan sona Araz var ettiyse, her bir kod satırına, her bir mimari detayına kendi iradesini kazıdıysa ve onun koyduğu kanunlar hüküm sürüyorsa... Nasıl oluyordu da sistem hata veriyordu?
Teknik açıdan bu kesinlikle imkânsızdı. Araz’ın dudağından dökülecek tek bir kelimeyle, parmaklarının bir tek şıklatmasıyla mevsimler değişir, gerçeklik yeniden yazılırdı. Nasıl olabilirdi de kendi yarattığı evren ona başkaldırabilirdi?
Araz, Elay’ın gözlerinin derinliklerine oturan o ciddiyeti, zihninde dönüp duran o tehlikeli çarkları göz ucuyla son derece sinsi ve dikkatli bir biçimde süzdü. Yüzündeki o soğukkanlı, heykelsi ifadeyi bozmadan ya
