Araz, Elay’ın gözlerinin derinliklerindeki o tehlikeli merakı sezmiş gibi, sorduğu soruya tek bir kelime dahi cevap vermeden dudaklarında gizemli, belirsiz bir tebessüm gezdirdi. O suskunluk, cevapsız bırakılan her sorudan daha ağır bir onaylama barındırıyordu.
Elay, Araz’ın dondurucu ve bir o kadar da büyüleyici yüzüne bakarken zihninin kıvrımlarında derin bir idrak sarsıntısı yaşadı: Araz kendisine takıntılı, sınır tanımaz ve yakıcı bir dereceyle aşık olmuştu. Kendisi de Araz’a karşı içten içe büyüyen o karanlık, engel olamadığı hislerini kabul ediyordu; fakat Araz’ın yaşadığı, duyduğu aşk çok bambaşkaydı... İnsanı bütünüyle yutan, benliğini yok eden, sahiplenici ve hastalıklı bir tutkunun ta kendisiydi.
Görkemli akşam yemeği boyunca Araz, Elay’a bu sanal krallığın sunduğu tüm sonsuz i
