[7]
สาวเสิร์ฟพรหมจรรย์
__________________
ปรายรุ้งไม่เข้าใจเลยว่าปัญหาของเจ้านายเหตุใดต้องได้รับความช่วยเหลือจากเธอ ทว่าเมื่อกลับเข้ามาที่ห้อง VIP 5 อีกครั้ง กุญแจรถยนต์ของใครบางคนก็ถูกยัดใส่มือมา เฮียเปายืนยิ้มอย่างขออภัยในความไม่สะดวกแล้วชี้ไปยังร่างของชลกรที่ตอนนี้โดนหิ้วปีกด้วยสองบริกรชาย เขาส่งยิ้มแป้นพร้อมกับตาหวานฉ่ำมาให้ ก่อนจะคอพับคออ่อนแล้วสลบเหมือดราวกับตาย
“หนูขับรถเป็นใช่ไหม” เจ้านายถาม ปรายรุ้งพยักหน้า “ดีเลย รบกวนจริงๆ ช่วยขับไปส่งมันหน่อย เดี๋ยวเฮียบอกที่อยู่ให้”
“แล้วทำไมเฮียไม่ไปส่งเองละคะ”
“เฮียต้องอยู่เคลียร์ความเรียบร้อย ต้องรอแคชเชียร์ปิดบัญชี กว่าจะได้กลับบ้านก็คงตีสามโน่น”
“หนูก็ยังต้องเก็บร้าน กว่าจะเสร็จก็เช้า ที่สำคัญหนูไม่ได้สนิทกับเขามากขนาดนั้นนะ”
“จริงเหรอ...ก็เห็นซื้อข้าวของให้กันนี่นา” ว่าพลางส่งถุงกระดาษให้ปรายรุ้ง หญิงสาวรับไปด้วยใบหน้าที่เหมือนโ
