– บทที่ 15 –
เช้าวันรุ่งขึ้น จูซินหยานก็มาหาหงลี่ฮวาแต่เช้าด้วยความ
เป็นห่วง “ฮวาเอ๋อร์ เป็นอย่างไรบ้าง”
“ดีขึ้นมากแล้ว ได้พักผ่อนก็มีแรงขึ้นมาก” นางยิ้มออกมาน้อย ๆ ก่อนจะเอ่ยถามเรื่องที่กำลังสงสัย “เมื่อวานเจ้าไปที่ใดมา เหตุใดจึงมาช้า”
“เมื่อวานข้ากลับไปเอาของที่กระโจม แล้วบังเอิญเจอกับกลุ่มของเว่ยลู่เหลียนเข้า พวกนางเข้ามาหาเรื่องข้าจึงทำให้ไปหาเจ้าช้า” นางเล่ารายละเอียดวันนั้นให้ลี่ฮวาฟัง “และตอนที่ข้าไปถึงจุดที่นัดกับเจ้าไว้ก็ไม่พบเจ้าแล้ว”
หากวันนั้นคนพวกนั้นไม่เข้ามาหาเรื่องนาง ลี่ฮวาคงไม่หลงเข้าไปในป่าเช่นนั้น
“ผู้ใดเป็นคนเข้าไปหาเรื่องเจ้า” นางว่าเรื่องนี้ไม่ธรรมดา หนึ่งในนั้นต้องมีส่วนร่วมกับคนที่มาทำร้ายนางอย่างแน่นอน
“ใครนะ คนนั้นที่ทะเลาะกับเจ้าวันเทศกาลชมดอกไม้
ข้าไม่รู้จักชื่อของนาง” นางไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสตรีผู้นั้นเป็นใคร รู้เพียงแค่ว่านางปากเก่งยิ่งนัก คนแบบนั้นต้องเ
