สมรสรักภรรยาเดียงสา

บทที่ 5 [1/2]

คนถูกว่าจูบห่วยได้แต่กะพริบตาปริบๆ อย่างไม่รู้ตัวว่าเธอทำอะไรผิดก่อนจะมองดูราชันย์ที่เอี้ยวตัวหันไปคว้ากระดาษทิชชูและเช็ดคราบน้ำตรงหน้าท้องของเขา จากนั้นก็หันมาอุ้มมะลิในท่าเจ้าสาวที่รีบกอดคอเขาเอาไว้เพราะกลัวตก

ราชันย์เดินตรงไปยังห้องน้ำ เขาให้เธอยืนในอ่างอาบน้ำที่น้ำอุ่นกำลังไหลลงมา จากนั้นก็ถอดเสื้อผ้าให้เธอจนเนื้อตัวเปลือยเปล่า ในขณะที่มะลิยืนนิ่งมองดูราชันย์ที่หันไปถอดเสื้อผ้าออกจากตัวเองและนี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นร่างกายเปลือยเปล่าตั้งแต่หัวจรดเท้าที่อัดแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อของเขาเต็มตาและบางส่วนมีรอยสักให้เห็นประปราย

ราชันย์ไม่ได้รู้สึกเขินอายที่ถูกมะลิมองด้วยสายตาวาบหวาม เธอเป็นคนเก็บซ่อนความรู้สึกไม่เป็นเพราะอย่างนั้นเมื่อรู้สึกเช่นไรจึงแสดงออกทางสีหน้าและสายตา กลับกันราชันย์รู้สึกชอบใจและภูมิอกภูมิใจกับร่างกายของตัวเองมากเพราะมันไม่ใช่เรื่องง่ายที่เขาจะปั้นหุ่นตัวเองให้ได้สัดส่วนที่ต้องการเช่นนี้

"เก็บสายตาหน่อยมะลิ เธอกำลังทำตัวเป็นยัยโรคจิตที่มองฉันเหมือนจะกินลงท้องทั้งตัว"

ไม่รู้ว่ามะลิเข้าใจที่ราชันย์พูดไหมแต่เธอก็หลุบตาลงก่อนจะหย่อนตัวลงในอ่างน้ำช้าๆ เมื่อน้ำเริ่มเต็ม แต่เมื่อคนตัวโตตามเข้ามาในอ่างด้วยน้ำก็ไหลทะลักล้นจากอ่าง ทว่าก็ไม่มีใครสนใจเพราะต่างฝ่ายก็ต่างอาบน้ำและไม่มีอะไรที่มากไปกว่านั้น

ใช้เวลาอาบน้ำเพียงสิบห้านาทีเท่านั้นทั้งสองคนก็เดินออกมาจากห้องน้ำ ราชันย์แต่งตัวเพียงสวมใส่กางเกงนอนขายาวตัวเดียวและไม่ใส่เสื้อเพราะเสื้อนอนของเขาอยู่บนตัวมะลิเสียแล้ว ทว่าในตอนที่เธอกำลังจะใส่แพนตี้ราชันย์ก็ดึงมันออกจากมือของเธอก่อนจะยัดใส่ลิ้นชักเช่นเดิม

"อยู่กับฉันสองคนไม่ต้องใส่ให้อึดอัดหรอก"

"..."

ในเมื่อเขาบอกอย่างนั้นมะลิก็ไม่โต้แย้งอะไรแม้ว่าก่อนหน้านี้เขาจะเป็นคนสอนให้เธอหัดใส่ชุดชั้นในก็ตาม

ที่นอนที่ประจำของมะลิคือโซฟาตรงบริเวณห้องโถงและตั้งแต่อยู่กับราชันย์เธอก็นอนที่ตรงนั้น

คืนนี้ก็เช่นกัน...

ตอนนี้เป็นเวลาเกือบตีสองแล้วแต่ทั้งสองคนก็ยังไม่ได้นอน มะลิที่ง่วงนอนมากจึงเดินออกจากห้องของเขาและล้มตัวลงนอนบนโซฟาที่ประจำของเธอ ผ้าห่มผืนหนาถูกดึงขึ้นมาห่มคลุมกายและไม่ถึงนาทีคนที่ง่วงมากก็หลับอย่างรวดเร็ว

ราชันย์เองก็ง่วงไม่ต่างกันจึงหลับในเวลาไล่เลี่ยกับมะลิเช่นกัน

::

::

เช้าวันต่อมา...

ราชันต์ตื่นนอนตอนเจ็ดโมง กิจวัตรประจำวันของเขาก็ไม่มีอะไรมาก หากเป็นเมื่อก่อนก็แค่เมาหัวราน้ำและถ้าหากพระอาทิตย์ไม่ขึ้นเขาก็ยังไม่กลับ ตื่นอีกทีก็เกือบเย็น จากนั้นก็เข้าฟิตเนสและช่วงสองทุ่มก็ออกไปเที่ยวกลางคืนต่อ

กิจวัตรของราชันย์เป็นเช่นนี้มาหลายปี แต่เมื่อมีมะลิอยู่ในความรับผิดชอบการใช้ชีวิตของเขาก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง กลับกลายเป็นเขาไม่ค่อยเที่ยวไปโดยปริยายทั้งยังกลายเป็นคนตื่นเช้าเสียอย่างนั้นเพราะจะเข้านอนในช่วงเวลากลางคืนหลังจากที่มะลิหลับไปแล้ว

ตารางชีวิตของราชันย์เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง หลังจากตื่นนอนตอนเช้าเขาก็ไปออกกำลังกาย ช่วงเวลาจากนั้นก็อยู่กับมะลิทั้งวัน เพื่อจับตาเฝ้าดูเธอและมีบางเวลาที่ออกไปข้างนอกเพื่อซื้อของเข้าเพ้นเฮ้าส์เพราะตอนนี้เขาไม่ได้อยู่คนเดียวเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ฉะนั้นของกินในตู้เย็นและของใช้จำเป็นไม่ควรขาด

หลังจากล้างหน้าแปรงฟังแล้วก็ตั้งใจจะไปออกกำลังกายที่ห้องฟิตเนสส่วนตัว แต่ในตอนที่เดินผ่านโซฟาก็เห็นมะลินอนขดอยู่คล้ายกับหนาว เรียวคิ้วขมวดมุ่นเหมือนคนกำลังฝันร้ายอย่างไรอย่างนั้น ซึ่งมันเป็นท่าประจำของเธอในขณะที่ผ้าห่มก็หล่นบนพื้น

ภาพนี้เขาเห็นเป็นประจำและที่ผ่านมาก็เมินเฉยต่อเธอตลอด ทว่าเช้านี้เขากลับไม่ทำเช่นนั้นก่อนจะตัดสินใจอุ้มคนที่ยังหลับลึกขึ้นแนบอกและเดินไปยังห้องนอนตัวเอง

คนที่หลับไม่รู้เรื่องถูกวางลงบนเตียงอย่างนุ่มนวล ผ้าห่มผืนหนาถูกคลุมตัวมะลิที่ขยับตัวเล็กน้อยคล้ายกับหามุมสบายของตัวเอง

ราชันย์วางมือลงบนหัวเธอและลูบเบาๆ สองสามครั้ง เรียวคิ้วที่เคยขมวดก็ค่อยๆ คลายลงและดูเหมือนว่ามะลิจะหลับลึกอีกครั้ง

ก่อนจะไปออกกำลังกายราชันย์เช็กดูความเรียบร้อยอีกครั้งทั้งผ้าห่มและอุณหภูมิในห้องที่ไม่หนาวเกินไป เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยแล้วจึงเดินออกจากห้องอย่างเงียบเชียบ

ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง คนที่นอนอุตุอยู่บนเตียงก็ตื่นนอน มะลิเพิ่งสังเกตเห็นว่าเธอนอนอยู่บนเตียงของราชันย์ กลิ่นตัวของเขาที่ติดอยู่บนหมอนและที่นอนหรือแม้กระทั่งผ้าห่มทำให้เธอไม่อยากลุกจากเตียง

มะลินั่งโก้งโค้งเหมือนเด็กๆ ขี้เซาและดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัว เธอฝังใบหน้าเข้ากับหมอนพร้อมกับสูดกลิ่นหอมของราชันย์เข้าเต็มปอดโดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่าการกระทำนั้นตกอยู่ในสายตาราชันย์ที่ออกกำลังกายเสร็จแล้วและกลับมาถึงห้องพอดี

"ถ้าเธอจะติดกลิ่นฉันขนาดนั้น ไม่เข้ามาสิงตัวฉันเลยล่ะ หืม?"

มะลิไม่ได้ตกใจที่เห็นราชันย์ เธอหันมองตาใสเพียงแวบหนึ่งเท่านั้นก็หันใบหน้ากลับมาฝังหมอนอีกครั้งโดยไม่สนใจเจ้าของห้องที่ยืนคิ้วกระตุกเมื่อถูกเธอเมินและในตอนนั้นเองที่เขาเพิ่งคิดอะไรออกก่อนจะทำทีเป็นพูดลอยๆ ขึ้นมา

"ใครจะออกไปข้างนอกกับฉันก็รีบตามมา"

คำพูดลอยๆ นั้นทำเอาคนที่ฝังหน้าดมหมอนอยู่รีบดีดตัวลุกจากที่นอน มะลิรีบเดินตามราชันย์เข้าห้องน้ำด้วยใบหน้าตื่นเต้นดีใจที่เธอจะได้ออกไปข้างนอกเป็นครั้งที่สอง!

ครั้งแรกราชันย์พาเธอไปขับรถเล่นตอนกลางคืนและมันทำให้เธอเห็นว่าโลกภายนอกนอกจากห้องแคบๆ ชั้นใต้ดินนั้นเป็นเช่นไร แต่ครั้งนั้นขับรถได้ไม่นานเขาก็ต้องพาเธอกลับเพราะเธอเกิดเมารถเสียก่อน

ราชันย์หยัดยิ้มมุมปากที่มะลิเดินตามเขาเข้าห้องน้ำต้อยๆ และดูเหมือนว่าการที่เขากับเธอจะอาบน้ำด้วยกันอีกครั้งนั้นจะไม่ใช่เรื่องแปลกอีกต่อไป...

มะลิจัดการถอดเสื้อผ้าด้วยความกระตือรือร้นก่อนจะรีบเดินเข้าไปในอ่างอาบน้ำโดยที่เขาไม่ต้องพูดให้เหนื่อยปาก เธอนั่งรอในอ่างตาแป๋วและระหว่างที่รอน้ำเต็มก็จัดการล้างหน้าแปรงฟันด้วยตัวเอง แต่เพื่อความมั่นใจเขาจึงเช็กช่องปากของเธออีกครั้งว่าแปรงฟันสะอาดหรือไม่

"อ้าปาก"

"อ่า... "

มะลิอ้าปากให้ราชันย์ดูอย่างว่าง่าย เขาเห็นว่าเธอแปรงฟันสะอาดดีแล้วก็กล่าวชมเธอ

"แปรงฟันสะอาดดีมาก"

มะลิที่ได้รับคำชมยิ้มจนตาหยี ราชันย์เห็นเช่นนั้นอดมันเขี้ยวไม่ได้ก็รั้งเธอมาจูบหนักๆ หนึ่งครั้งก่อนจะบีบแก้มเธอแรงๆ จนปากยู่อีกหนให้หายมันเขี้ยวทั้งยังเอ่ยประโยคห่ามๆ ออกมา

"เห็นแล้วอยากจับเย็xแรงๆ ให้ร้องไห้เลยว่ะมะลิ"

มะลิได้แต่กะพริบตาปริบๆ เพราะไม่เข้าใจว่าราชันย์พูดอะไร ในขณะที่เขากำลังสงบจิตสงบใจไม่ให้ตัวเองรังแกมะลิอย่างที่พูดออกไปแม้ว่าความอดทนของเขามันจะต่ำลงทุกวินาทีก็ตาม

=======================

#แกก็ใจเย็นหน่อยยยยย อย่าหยอกน้องแรงงง เดี๋ยวน้องตกใจจจ