สมรสรักภรรยาเดียงสา

บทที่ 2 [1/2]

มะลิตื่นขึ้นมาในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย เธอตื่นตระหนกและหวาดระแวงก่อนจะขดตัวกอดเข่าอย่างไม่รู้ตัว

ข้าวของที่เห็นคือสิ่งที่เธอไม่คุ้นตาและแสงแดดที่สาดส่องเข้ามาทำให้คนที่อยู่ในความมืดมาตลอดสิบกว่าปีไม่คุ้นชินก่อนจะดึงผ้าห่มขึ้นคลุมโปง

พฤติกรรมของคนที่นอนตรงโซฟาตกอยู่ในสายตาของราชันย์ที่เดินออกมาจากห้องนอนพอดี หลังจากที่แบกเธอกลับมาถึงเพนต์เฮ้าส์เขาก็ให้มะลินอนบนโซฟาตรงโถงรับแขก

ตอนแรกตั้งใจจะให้นอนพื้นด้วยซ้ำเพราะคนรักสะอาดเช่นเขาไม่อยากให้เนื้อตัวสกปรกของเธอติดข้าวของเครื่องใช้ แต่อย่างที่เห็นว่าสภาพของมะลินั้นช่างเวทนาจึงทำให้เขาเกิดใจอ่อนขึ้นมาและยอมให้เธอนอนบนโซฟา ในขณะที่เขานั้นนอนในห้องนอนของตัวเอง

"ตื่นแล้วก็ลุกขึ้นมาอาบน้ำ"

ตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงวันแล้ว ถึงจะเพิ่งตื่นนอนแต่มะลิที่เนื้อตัวสกปรกมอมแมมสมควรอาบน้ำโดยเร็วที่สุด ทว่าคนที่ขดตัวอยู่บนโซฟากลับไม่ขยับตัวสักนิด ทำเอาราชันย์ที่เป็นคนความอดทนต่ำทนไม่ไหวจนต้องเดินไปดึงผ้าห่มจากออกตัวมะลิที่ยื้อแย่งผ้าห่มจากเขาแต่เธอกลับแยกเขี้ยวขู่ทั้งยังยื้อแย่งผ้าห่มจากเขาอีกด้วย

"เป็นหมาหรือไงถึงแยกเขี้ยวขู่อยู่ได้!"

ราชันย์เห็นความก้าวร้าวดื้อรั้นของเธอแล้วก็นึกหงุดหงิดและเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาจึงรวบผ้าห่มม้วนตัวมะลิเป็นดักแด้ก่อนจะอุ้มเธอเข้าห้องน้ำ

"อ้า! อ้าๆๆ!!! "

เสียงร้องแปลกๆ นั้นไม่ต่างจากประโยคประท้วง มะลิพยายามดิ้นให้หลุดจากราชันย์แต่ก็ไม่อาจสู้เรี่ยวแรงของคนตัวโตได้ ในใจของเธอกำลังหวาดวิตกเพราะไม่รู้ว่าเขากำลังจะทำอะไร

เมื่อร่างของเธอถูกวางลงในอ่างก็ยังคงพยายามจะลุกหนีแต่ด้วยความที่ผ้าห่มม้วนตัวเธอเอาไว้ทำให้เธอไม่อาจหนีไปไหนได้

ในขณะเดียวกันราชันย์ก็เริ่มหงุดหงิดไม่น้อยกับความพยายามจะหนีของมะลิก่อนจะคว้าฝักบัวและเปิดน้ำใส่หน้าเธอ

"ก็แค่อาบน้ำ! อย่ามาทำตัวเว่อร์ได้ไหมวะ!"

แรงของน้ำที่ไหลโดนกระทบใบหน้ามะลิไม่ได้แรงมากนักแต่ก็เธอยิ่งตื่นตระหนกกว่าเดิม

"อ้า!!! อ้าๆๆๆ!!!"

มะลิที่ไม่เคยสัมผัสน้ำมาตลอดหลายปีร้องออกมาด้วยความตกใจ สองมือที่หลุดจากผ้าห่มยกขึ้นปิดหน้าพัลวัน ความเย็นที่ไม่คุ้นเคยทำให้เธอร้องไห้ออกมา ยิ่งถูกกระชากผ้าห่มออกจากตัวจนไม่อาจทรงตัวได้ก็ทำให้เธอตื่นกลัวเมื่อหงายหลังนอนลงในอ่างที่มีน้ำมากกว่าครึ่ง

ใบหน้าของมะลิจมลงในอ่างและด้วยความไม่รู้จังหวะหายใจในน้ำ จึงทำให้เธอรู้สึกเหมือนคนจมน้ำก่อนจะชูไม้ชูมือตามสัญชาตญาณเอาตัวรอด ราชันย์ที่เห็นเช่นนั้นก็ได้แต่นึกละเหี่ยใจก่อนจะดึงบริเวณคอเสื้อของเธอขึ้นมาจนใบหน้าอีกฝ่ายโผล่พ้นจากผิวน้ำ

"โง่จริงๆ เลย!"

ตั้งแต่เกิดมาเขาไม่เคยเจอใครที่โง่ขนาดนี้มาก่อน เรียกได้ว่าประสบการณ์เอาชีวิตรอดอยู่ในระดับติดลบเลยก็ว่าได้

"แค่กๆๆ! "

มะลิสำลักน้ำในอ่างจนใบหน้าแดงก่ำ เธอไม่ได้สนใจคำด่าของราชันย์ แต่กำลังอยู่ในอาการตื่นกลัวจนเธอตะเบ็งเสียงร้องไห้โยเยไม่ต่างจากเด็กน้อยคนหนึ่ง เนื้อตัวเธอสั่นระริกเพราะอาการหวาดกลัวและครั้งนี้เธอไร้การต่อต้าน

"หยุดร้องเดี๋ยวนี้!"

ราชันย์เห็นเธอยังเอาแต่ร้องไม่หยุดก็ตัดสินใจฉีกเสื้อผ้าที่ขาดรุ่งริ่งอยู่แล้วของเธอออกได้ง่ายๆ แต่ทว่าเมื่อเศษผ้าหลุดพ้นจากตัวเธอกลับเป็นเขาที่นิ่งงันไปด้วยความตกใจ

เขาไม่ได้กำลังพิศวาสเรือนร่างของเธอ แต่ที่ทำให้เขาตกใจคือร่างกายของเธอผ่ายผอมมากกว่าที่เห็น

ผอมเหมือนคนขาดสารอาหารและที่ทำให้รู้สึกสะเทือนใจยิ่งกว่านั้นคงเป็นร่องรอยแผลเป็นตามร่างกายของเธอคล้ายกับว่าเธอเคยถูกทำร้ายร่างกายมาก่อนอย่างไรอย่างนั้น

ความสงสัยผุดขึ้นกลางใจราชันย์ จู่ๆ ก็เกิดอยากรู้ขึ้นมาว่าอะไรที่ทำให้ผู้หญิงคนนี้กลายเป็นเช่นนี้ไปได้และเธอมีความเกี่ยวข้องอะไรกับปู่ของเขา ถึงทำให้คนอย่างปู่ระบุในพินัยกรรมให้เธอจดทะเบียนสมรสกับเขา ทั้งยังต้องทำให้เธอสามารถกลับมาใช้ชีวิตประจำวันอย่างคนปกติคนหนึ่ง ซึ่งเขาไม่รู้เลยว่าจะทำเช่นนั้นได้หรือเปล่าเพราะดูจากอาการของมะลิแล้วนั้น เรียกได้ว่าหนักหนาเลยล่ะ เพราะเธอไม่ต่างจากคนเสียสติที่ถอดสมองทิ้งไปแล้ว

งานหยาบแล้วไอ้ชันย์เอ๊ย! แต่ท่องไว้ว่าเพื่อมรดกหมื่นล้าน!

"อยู่นิ่งๆ แค่จะอาบน้ำให้เท่านั้น ถ้ายังดื้อจะฉีดน้ำใส่หน้าอีกนะ"

เห็นมะลิตั้งท่าจะแผลงฤทธิ์แผลงเดชใส่กันอีกครั้ง ราชันย์ก็ขู่เสียงเข้มพร้อมทั้งทำท่ายกฝักบัวขึ้นมาจะฉีดใส่หน้ามะลิอีกครั้งที่รีบยกมือขึ้นปิดหน้าตัวเองด้วยความหวาดระแวง

ความรู้สึกตอนสำลักน้ำจนแสบจมูกยังไม่หายและมันทำให้มะลิหยุดดื้อได้ชะงัดทั้งยังเชื่อฟังเขาก่อนจะก้มหน้างุดลงกับเข่าที่ตั้งชันขึ้นมา

ราชันย์เห็นว่ามะลิยอมอยู่นิ่งๆ แล้วก็เริ่มอาบน้ำสระผมให้เธอ เส้นผมของเธอยาวมากและมันก็ทำให้เขาสระลำบากไม่น้อยเลย

"อ้า! อ้าๆๆๆ! "

แชมพูที่ไหลเข้าตามะลิทำให้เธอแสบจนไม่อาจอยู่เฉยได้ สองมือเล็กๆ ของเธอตีน้ำในอ่างราวกับร้องเรียกราชันย์ให้ช่วยเธอ เสื้อผ้าของเขาเปียกปอนตามไปด้วยแต่ก็ไม่ได้สนใจก่อนจะรีบเปิดน้ำจากฝักบัวใส่มือตัวเองแล้วลูบหน้าให้มะลิ

คราบสกปรกมอมแมมที่เคยเปื้อนใบหน้าค่อยๆ หลุดออกและเป็นอีกครั้งที่เขาชะงักงันไปเมื่อเห็นเต็มตาเป็นครั้งแรกว่าภายใต้คราบสกปรกเหล่านั้นมันได้ซ่อนใบหน้าสวยสะกดใจเอาไว้

วูบหนึ่งหัวใจของราชันย์กระตุกอย่างแรง แม้จะเป็นเพียงแค่เสี้ยววินาทีเท่านั้นแต่เขากลับรู้สึกได้ ทว่าก็ไม่ได้คิดมากอะไรก่อนจะกะพริบตาสองสามครั้งเรียกสติตัวเองให้กลับมาและล้างหน้าให้มะลิอีกครั้ง

"จะแลบลิ้นออกมาทำไม! เก็บลิ้นเข้าไป!"

เพราะรู้สึกถึงน้ำเย็นๆ ที่ไหลผ่านหน้าจึงทำให้เธอที่ปรับตัวได้แล้วแลบลิ้นออกมากินน้ำจากฝักบัว ราชันย์ที่เห็นเธอเอาแต่แลบลิ้นเล่นน้ำไม่หยุดก็หันไปปิดน้ำจากฝักบัว เมื่อนั้นจึงยอมเก็บลิ้นเล็กๆ เข้าปากดังเดิม

ไม่ใช่แค่สติไม่ดี ดูเหมือนจะปัญญาอ่อนด้วย

"เวรกรรมของกู"

ราชันย์ยังบ่นฟอดแฟดในขณะที่ล้างฟองแชมพูให้กับมะลิ

เมื่อสระผมให้เธอเสร็จแล้วก็ถึงเวลาอาบน้ำ น้ำในอ่างที่มากกว่าครึ่งปกปิดร่างกายช่วงล่างของเธอไว้จึงทำให้มันรอดพ้นจากสายตาของราชันย์ แต่ช่วงบนของเธอที่เปลือยเปล่าก็ยังประจักษ์แก่สายตาของเขาอยู่ดี

ราชันย์พยายามจะไม่คิดลามกหรือเลยเถิดกับร่างกายของมะลิเพราะเขาเจอร่างกายผู้หญิงมานับไม่ถ้วนแล้ว แค่อาบน้ำให้คนสติไม่ดีมันจะไปยากอะไร

ราชันย์เริ่มสบู่ถูไปตามร่างกายของเธออย่างไม่คิดอะไร เขาทำราวกับว่ากำลังอาบน้ำให้เด็กน้อยคนหนึ่ง แต่ทว่านั่นเป็นสิ่งที่เขาคิดไปเองฝ่ายเดียวเพราะมะลิไม่ได้รู้สึกเช่นเขา...

"อ้า~"

"..."

เสียงครางแผ่วเบาที่หลุดรอดจากปากมะลิทำให้คนที่กำลังล้วงมือทำความสะอาดส่วนลับของเธอที่อยู่ใต้น้ำชะงักนิ่งไป

ราชันย์เหลือบตามองดูมะลิที่มีใบหน้าแดงก่ำ สายตาของเธอที่เคยแข็งกร้าวและดูหวาดระแวงก่อนหน้านี้ถูกแทนที่ด้วยแววตาฉ่ำเยิ้ม วินาทีนั้นคนที่มีประสบการณ์อย่างโชกโชนก็รู้ได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ...

"อย่ามองฉันด้วยสายตาอย่างนั้นนะมะลิ"

มะลิกำลังเกิดอารมณ์...ร่างกายของเธอไวต่อสัมผัสของเขามากทั้งที่เขาเพียงแค่อาบน้ำให้เธอเท่านั้น

ราชันย์เอ่ยปรามมะลิและกำลังจะชักมือออกจากส่วนลับของเธอ ทว่ามะลิกลับคว้าข้อมือของเขาเอาไว้ทั้งยังทำในสิ่งที่ไม่สมควรอย่างการส่ายเอวบดเบียดส่วนโหนกนูนกับฝ่ามือของเขาตามสัญชาตญาณความต้องการของร่างกายพร้อมกับส่งเสียงครางออกมาอีกครั้ง

"อื้อ~"

"มะลิ! "

ราชันย์พยายามเรียกดึงสติของเธอ แต่คนตัวเล็กที่ไม่มีสติตั้งแต่แรกเจอก็เหมือนเรียกหูซ้ายทะลุหูขวาอย่างไรอย่างนั้น มิหนำซ้ำยังบีบหน้าอกตัวเองด้วยสีหน้าที่บ่งบอกว่าเธอกำลังมีอารมณ์อย่างถึงที่สุด ทว่าสิ่งที่ทำให้เขาไม่กล้าดึงมือออกจากส่วนนั้นของเธอคงเป็นเพราะสายตาที่ดูร้องขอและอ้อนวอนกันราวกับว่ามือของเขาคือตัวช่วยที่ดีที่สุดของเธอ!

"เวรเอ๊ย! เธอกำลังทำให้ฉันกลายเป็นคนไม่ดี! "

ถึงแม้ว่าปกติแล้วเขาจะไม่ใช่คนดีอยู่แล้วก็เถอะ!

=================

#ยัยหนูลูกแม่!!! ลูกจะทำอย่างนี้กับไอ้ผีนี่ไม่ได้นะลูก! จะตื่นตัวก็เลือกคนหน่อยลูก มันไม่ได้มาเล่นๆ นะหนู!!!

#นอ.ยังพูดไม่ได้นะคะ ช่วงต้นเรื่องจะมีแค่ประโยคเออๆ อ่าๆ ไปก่อนตามประสาคนที่ยังไม่ได้เรียนรู้อะไรค่ะ

#จี๊ดขออนุญาตเปลี่ยนอายุ นอ.จาก 18 เป็น 20 นะคะ ป้องกันดราม่าอะไรหลายๆ อย่างทั้งพรากผู้เยาว์ทั้งเปโดทำนองนี้ค่ะ 🥹