ช่วงสายของวัน ไคเลอร์กลับมาอาบน้ำที่ห้อง
วันนี้เป็นวันหยุดของคุณหนู เขาเลยไม่ได้เร่งรีบอะไร
ครืด… ครืด…
เสียงโทรศัพท์สั่นบนหัวเตียง ขณะเขากำลังติดกระดุมเสื้อเชิ้ต
ชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอทำให้สายตาคมนิ่งลงทันที
“ครับนาย”
{ไคเลอร์ เตรียมตัวให้พร้อม คืนนี้นายต้องคุมเรือสินค้าไปส่งที่ตะเข็บชายแดน พักผ่อนให้เต็มที่ สองทุ่มเจอกันที่คาสิโน}
เพียงได้ยินคำสั่ง มือที่ถือโทรศัพท์แน่นอยู่แล้วกลับยิ่งเกร็งจนสั่น
“แล้วคุณหนูล่ะครับ ใครจะดูแล”
{ไม่ต้องห่วง ฉันคุยกับป๊าเรียบร้อยแล้ว จะมีคนไปแทน จัสมินไม่ได้ดื้อเหมือนแต่ก่อน หมดหน้าที่นายแล้ว กลับมาประจำหน่วยเหมือนเดิม}
คำว่า หมดหน้าที่นายแล้ว กระแทกเข้ามาเต็มอกจนเขาจุก
“ครับนาย”
เสียงตอบรับแผ่วต่ำกว่าทุกครั้ง
สายตาเขาค้างอยู่กับความว่างเปล่าเบื้องหน้า
นี่คืออนาคตที่เขาพยายามไม่คิดถึงมาตลอด
แต่สุดท้ายมันก็เดินมาถึงจนได้
เขายืนนิ่งอยู่กลางห้องพ
