เธอทั้งกินทั้งใช้มือพัดวีที่ปากไปด้วย เพราะมันยังเผ็ดอยู่ดี
“อืม…ขอเติมข้าวอีกนิดนึงได้มั้ยคะ”
เธอไม่เคยกินอาหารแบบนี้เลย มันอร่อยถึงขั้นที่ว่าต้องขอเติมข้าวอีกรอบ
“ได้เลยค่ะคุณหนู ”
หลังจากทานข้าวอิ่ม แม่บ้านก็ปอกผลไม้ไว้รอ
“ขอบคุณนะคะ อิ่มมากเลย จัสกลับแล้วดีกว่า
เหนียวตัวอยากอาบน้ำ ”
“ไคเลอร์…ไปส่งคุณหนูขึ้นตึกได้แล้ว”
“ครับ”
เขารีบลุกทันที ต่อให้ม๊าไม่บอกเขาก็ต้องไปส่งอยู่ดี ไคเลอร์เดินตามเธอมาเงียบๆไม่พูดอะไร พอมาถึงหน้าประตูทางเข้าคฤหาสน์ไคเลอร์ก็หยุด
จัสมินเองก็หยุดเดินแล้วหันกลับมามองหน้าเขานิ่งๆ เหมือนอย่างพูดอะไร
“คุณหนูมีอะไรจะพูดก็พูดมาครับ ”
เขาถามอย่างรู้ทัน
“นายกับแม่นายไม่เห็นนิสัยเหมือนกันเลย ”
“ยังไง ”
ไคเลอร์เลิกคิ้วสูงถามอย่างสงสัย
“เอ้า!..ก็แม่นายทั้งพูดเพราะ เอาใจเก่ง ส่วนนายหนะโคตรจะพูดไม่เพราะ”
หลอกด่าเขาเสร็จ เธอก็ยู่จมูกใส่เขาแล้ววิ่งปรุ๊ด…หนีเ
