หลังจากรายงานต่อเจ้านายเสร็จ เขาก็เดินมาหาม๊าที่ครัวใหญ่
“ม๊าครับ..”
“หืม..ว่าไงลูก ไปพบนายมาแล้วเหรอ ”
ปัทมาถามลูกชายอย่างใจดี สายบัวที่ยืนหันผักอยู่เหลือบมองแล้วเหลือบมองอีก
“ครับ…”
“คุณหนูเป็นไงบ้าง ”
“ก็ปกติดีครับ ไม่ได้มีอะไร ”
“แปลกเนาะ ปกติคุณหนูไปไหนมาไหนก็สร้างวีรกรรมตลอด แต่ครั้งนี้กลับไม่ดื้อ”
สายบัวสวนขึ้นอย่างลืมตัว
“สายบัว พูดอะไรละนั่น คุณท่านรักคุณหนูมาก ถ้าได้ยินพูดถึงคุณหนูในทางไม่ดี เดี๋ยวเอ็งก็ไม่มีที่ซุกหัวนอนหรอก ”
ปัทมารีบปรามสายบัวอย่างหวังดี แม่ของสายบัวเป็นลูกน้องในโรงครัวมานาน เธอเห็นสายบัวมาตั้งแต่เล็กๆ มองสายบัวเป็นลูกเป็นหลานอีกคน
“ก็มันจริงนี่นาป้าปัท คุณหนูโดนตามใจจนเสียคน ใครก็โอ๋คุณหนูกันทั้งนั้น ”
“หยุดพูดเดี๋ยวนี้นะนังสายบัว เดี๋ยวก็ถูกไล่ออกหรอก ปากดีนักนะ ไม่ใช่บุญคุณข้าวแดงแกงร้อนของนายเหรอ ที่ทำให้พวกเราอยู่ดีกินดี ค่าเทอมแก นายหญิงอลิ
