“ผมออกไปรอข้างนอกนะ คุณรีบลุกอาบน้ำแต่งตัวเถอะ เพื่อนคุณน่าจะตื่นกันแล้ว”
“อืม…”
ไคเลอร์รีบถอดถุงยางแล้วทิ้งถังขยะ และรีบออกมายืนดูแลความปลอดภัยตามปกติ ผ่านไปพักใหญ่ เพื่อนๆของจัสมินก็เริ่มออกจากห้องมา
“คุณไคเลอร์คะ จัสมินตื่นรึยัง ”
มาเชลล์เอ่ยถาม มือเล็กเกาะแขนเทวินทร์ไว้แน่น
“ตื่นแล้วครับ กำลังอาบน้ำ”
“อ้อ…ค่ะ…”
มาเชลล์กับเทวินทร์เดินไปนั่งรอที่โต๊ะอาหาร ตามด้วยแครลี่กับศิวกร และปิดท้ายด้วยจัสมิน ที่เดินออกมาด้วยชุดคลุม
“ยัยจัสตื่นแล้วเหรอ เมื่อคืนเมารึเปล่า เข้าห้องกี่ทุ่มกัน ”
แครลี่เอ่ยถามพร้อมตักมื้อเช้าเข้าปาก
“ก็ไม่ดึกนะ พวกแกเข้าไปได้ไม่นานฉันก็ตามเข้าไป ”
แครลี่พยักหน้า
“ขอบคุณค่ะบี๋ ”
และรีบขอบคุณศิวกรที่เขาตักอาหารใส่จานให้
แต่ใดๆแครลี่ยังเรียกศิวกรว่าบี๋อีก เธอได้ยินแล้วขนลุกขนพองไปหมด
“เออยัยจัส พอดีเพื่อนของคุณศิวกรมาคุยงานแถวนี้พอดี เลยจะขอแวะมาแจมด้ว
