“งั้น…ฉันเข้าห้องนะ กู๊ดไนท์เพื่อนร๊าก”
เหมือนชี้โพรงให้กระรอก เพราะทันทีที่พูดจบ แครลี่ก็หัวเราะคิกคัก ควงแขนศิวกรเดินหายเข้าไปในห้องจริงๆ
“สาบานนะว่าแกจะนอน…”
จัสมินถามไล่หลังอย่างรู้ทัน แต่คนถูกแซวเหมือนไม่ได้สนใจอะไรแล้ว ประตูห้องปิดลงทันที
“อะไรเนี่ย…ผิดแผนไปหมด”
เธอบ่นพึมพำ ก่อนเดินมานั่งห้อยขาที่ขอบสระเงียบๆ คราวนี้ไม่ใช้แก้วแล้ว แต่ยกขวดไวน์ขึ้นกระดกเลย
อึก…อึก…
“คุณจัสมินครับ ดึกมากแล้วผมว่าเข้าห้องไปพักดีกว่าไหมครับ”
ไคเลอร์เอ่ยขึ้น หลังจากยืนมองเธอนั่งดื่มคนเดียวมาพักใหญ่
จัสมินหันไปมองเขา ตาปรือปรอยหยาดเยิ้ม โดยฤทธิ์แอลกอฮอล์
“ไม่อยากเข้าห้องเลย…นายมานั่งดื่มเป็นเพื่อนฉันหน่อยสิ”
นอกจากจะไม่ยอมเข้าห้องแล้ว ยัยคุณหนูจอมดื้อยังชวนเขาดื่มอีก
“เข้าห้องเถอะครับคุณจัสมิน อากาศเย็นมากแล้ว เดี๋ยวจะไม่สบาย ”
“นายดื่มกับฉันก่อน ถ้าหมดขวดนี้ฉันถึงจะเข้า”
เขามองเธอนิ่งๆ อดสงส
