ไคเลอร์นั่งฟังเงียบๆ แม่เขาเองก็ใช่ย่อย สปอยคุณหนูมาตั้งแต่เด็กๆ ไม่ว่าคุณหนูจะดื้อแค่ไหน ก็ยังรักยังเอ็นดูเหมือนเดิม
“ป้าปัท..เฮีย..ทานข้าวกันอยู่เหรอจ๊ะ ”
ระหว่างที่คุยกับผู้เป็นแม่ไปเรื่อยเปื่อย สายบัวลูกสาวแม่บ้านอีกคนก็เดินเข้ามาทัก
“อ้าว…สายบัว ป้ากำลังลงมือเลย มาทานด้วยกันสิ ”
สายบัวยิ้มกว้าง ก่อนนั่งลงข้างแม่ของเขา
“ขอบคุณค่ะป้าปัด สายบัวกำลังหิวพอดีเลย พึ่งกลับจากมหาลัย แล้วนี่เฮียจะมาพักอยู่ที่นี่กี่วันจ๊ะ ”
สายบัวถามพร้อมยิ้มเขินอาย เฮียไคเลอร์คือคนที่มีอิทธิพลต่อหัวใจเธอมากที่สุด
“จนกว่านายเจคอปจะเรียกตัวกลับ”
เขาตอบอย่างไม่ใส่ใจ พร้อมตักข้าวเข้าปากไปพลาง
“ดีจังเลยนะจ๊ะ คุณหนูนี่ก็แปลกคน เกิดมาในครอบครัวร่ำรวย แต่กลับไม่รู้คุณค่าเงินทอง ทำตัวเกเรไปวันๆ ไม่สงสารพ่อแม่บ้างเลย ”
สายบัวแอบต่อว่าให้คุณหนูกรายๆ ทั้งที่ความจริงไม่มีสิทธิ์อะไรด้วยซ้ำ
“จะพูดแบบนั้นก็ไม่ถูก อย
