"เหนื่อยมากเลย พี่วินขา“
"หึ หึ หึ "
มาวินหัวเราะในลำคอ และปลดกระดุมเสื้อออกเขวี้ยงไปลงที่ข้างๆเตียง มาวินและเมลนอนหงายลงไปบนเตียงและหลับตาลงไปเบาๆ คลายความเหนื่อยล้าลงไป มาวินหันมามองและยิ้มให้ หัวเราะขึ้นมาเบาๆ
"แต่งงานกันแล้วนะคิตตี้ ต่อไปนี้เค้าจะเป็นของคิตตี้เพียงคนเดียว ดีใจรึเปล่าล่ะ "
เมลหัวเราะและตีคนไปเบาๆ ยิ้มให้อย่างรู้สึกขำขัน เธอเหนื่อยมากจนหมดแรง แต่ว่ารู้สึกว่าอยากเก็บความทรงจำไว้นานๆ ไม่อยากทิ้งกันไปไหน มือหนาจับมือบางๆเอาไว้และหลับตาลงไปอยู่พักหนึ่ง เมลขยับลุกขึ้นและร่างหนาก็ลุกตามกันมา ช่วยปลดชุดเจ้าสาวออกไปให้ทั้งสองคน เร่งอาบน้ำและออกมา นอนกอดกันในเตียงกว้าง หลับลึกไปจนถึงในตอนเช้า
อาเฉินไม่ได้มาปลุกทุกคนอย่างเหมือนเคย เพราะว่าโดนสั่งขังอยู่ในกรมที่หน่วยงาน ลินดาไปเยี่ยมและทำกับข้าวไปให้ หลายคนเป่าปากให้คนทั้งสองดังๆอย่างล้อเลียนคนออกไป
ผลการติดตามกล้องและหลัก
