الفصل العشرون [الجزء الثانى]
____________________________
شهد ببكاء : انا حامل من رامى وهو بيتهرب منى ومش عايز يعترف بأبنه
محمد بصدمة : اية !!!!!
دخل رامى فى تلك اللحظة
رامى بصوت عالى : انتى اية اللى جابك هنا واية اللى دخلك هنا
محمد : انا اللى دخلتها
رامى : اخرجى برا
محمد : اصبر يا رامى مش هتخرج قبل ما اتأكد من اللى سمعته
رامى : تتأكد من اية
محمد : من انها حامل منك
رامى بعصبية : انت هتصدقها ، دى بترمى بلاها
محمد : مبتعرفش تكدب والله
شهد بدموع : رامى علشان خاطرى افتكر كلامك ليا انك بتحبنى وانك هتتجوزنى ، كل ده كنت بتضحك عليا ، حرام عليك ، عملتلك اية !!!!
رامى : انتى مبتسمعيش ، اخرجى برا
محمد : رامى ، كلامها صح !!!
رامى : ايوة صح يا محمد بس ده كان زمان ، دلوقتى مليش علاقة بيها
محمد : وابنك
رامى : انا ايش عرفنى انه ابنى
محمد : علشان شهد مبتكدبش انا مصدقها
رامى : تبع
