แต่เพราะไม่ได้ใส่กางเกงชั้นใน ความรู้สึกไม่มั่นใจ และโล่งโจ้งในช่วงล่างทำให้พอใจตัดสินใจซื้ออาหารจากร้านสะดวกซื้อขึ้นมานั่งกินบนห้องแคนทีนของชั้น พอกินเสร็จพอใจก็เข้าไปสำรวจดูความเรียบร้อยของตัวเองในห้องน้ำ เธอต้องจัดการกับความชื้นแฉะที่ยังซึมออกมา เพราะอากันย์ฝากน้ำรักไว้เต็มร่อง
เมื่อพอใจกลับไปนั่งที่โต๊ะทำงานตามเดิม ครู่หนึ่งเธอก็ได้ยินเสียงพูดคุยดังแว่วมา เสียงทุ้มคุ้นหูนั้นเธอจำได้ดีว่าเป็นเสียงของอากันย์ แต่เสียงหัวเราะคิกกับน้ำเสียงหวาน ๆ นั้นเป็นของใครกัน กระทั่งทั้งสองคนเดินควงแขนกันเดินมาถึงหน้าห้อง พอใจจึงรีบก้มหลบสายตาดุ
“เด็กใหม่ท่านประธานหรือคะ” ผู้หญิงที่ควงแขนอากันย์หยุดเดิน แล้วหันมามองพอใจ
“ผู้ช่วยคุณบรรจบครับ”
“อย่างคุณบรรจบนี่ต้องมีผู้ช่วยด้วยหรือคะ” ถามเสียงสูงอย่างไม่ค่อยเชื่อถือ เพราะใคร ๆ ต่างก็รู้ว่า คุณบรรจบเป็นมากกว่าเลขาของกันย์ เขาสามารถจัดการทุกอย่างให้เจ้
