“เสี่ย…กินข้าวก่อน” ยิหวาขืนตัวไว้ เพราะเธอเป็นห่วงเขา อยากให้เขากินข้าวก่อน
“ฉันจะกินเธอก่อน แล้วค่อยลงไปกินข้าว”
เสี่ยบิ๊กว่าพลางรั้งข้อมือบางดึงคนที่คิดหนีเขามาแนบตัวแล้วกอดเธอไว้แน่น เขาก้มกระซิบขู่เสียงเข้มว่า
“ห้ามหนีฉันไปไหน ตอนนี้เธอไม่ใช่เด็กเสี่ยแล้ว เธอเป็นเมียฉัน”
จากวันนั้นที่เธอหนีไป และเขาตามเธอกลับมาอยู่กับเขาอีกครั้ง สถานะของยิหวาก็เปลี่ยนไป จากเด็กเสี่ยก็กลายเป็นเมียเสี่ย ทุกคนเรียกเธอว่าคุณยิหวา เวลาออกงานด้วยกัน เสี่ยบิ๊กจะแนะนำอย่างเต็มปากว่า เธอคือเมียของเขา
“เสี่ยไปคนเดียวก็ได้ ไม่รู้ว่าจะให้หวาไปด้วยทำไม” ยิหวาบ่นอุบเมื่อถูกเขาบังคับให้สวมชุดราตรียาวสีน้ำเงินเข้ม มันเป็นชุดเดรสสายเดี่ยวที่เว้าลึกทั้งหน้าหลัง เธอไม่ได้สวมเสื้อชั้นใน มีเพียงแผ่นแปะห***มไว้ กระโปรงรัดเรือนกาย โชว์สะโพกอวบอัด ยาวคลุมถึงข้อเท้า แต่ด้านข้างแหวกสูงแทบจะถึงโคนขา แถมยังต้องสวมรองเท้าส้น
