คนที่ทำให้เธอต้องขาดเรียนขาดงานคอยดูแลเธอทั้งกลางวันและกลางคืน
วันนี้เป็นวันที่สาม กันยารู้สึกตัวตื่นหลังจากนอนมาทั้งคืน อาการปวดตามเนื้อตัวทุเลาลงแล้ว ความเจ็บระบมกลางซอกสาวก็เบาบาง หญิงสาวลุกขึ้นนั่งบนเตียง มองไปรอบห้องแล้วถอนหายใจ ก่อนจะขยับตัวลงจากเตียง เดินตรงไปเข้าห้องน้ำ
กันยาไม่มีเสื้อผ้าใหม่ใส่ ไม่มีชุดชั้นในด้วย สามวันที่ผ่านมาเธอใส่เสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ของเขาตลอด โดยที่ไม่ได้ใส่ชุดชั้นในเลย แล้วน้ำที่เขาปล่อยไว้ในตัวเธอ ทั้งเลือดสาวก็ไหลซึมเปื้อนจนเธอเหนอะหนะ
ปกติหากเธอตื่น ป๋าเบิ้มจะเป็นคนอุ้มเธอลงจากเตียง พาเข้าไปชำระล้างร่างกาย แต่วันนี้เธอไม่เห็นเขา ประกอบกับเธอลุกเดินเองได้ กันยาจึงไม่รอให้เขามาทำให้ เพราะเวลาเขาทำอะไรให้เธอ เขามักจะเอาเปรียบเธอตลอด
เมื่ออาบน้ำชำระล้างร่างกายเรียบร้อย กันยานุ่งผ้าเช็ดตัวออกมาจากห้องน้ำ แล้วเดินเข้าไปในห้องแต่งตัว เธอค้นหาเสื้อเชิ้ตของเขามา
