เมื่อกลับเข้ามาอยู่ในห้องเล็ก ๆ ที่คุ้นเคย กันยาวางของลงบนพื้น แล้วเดินไปทิ้งตัวลงนอนบนเตียงนุ่ม หญิงสาวถอนหายใจแรงแล้วหลับตาลง ใจหนึ่งก็นึกกลัว เมื่อคิดถึงคำขู่ของป๋าเบิ้ม แต่อีกใจก็คัดค้านว่า เขาไม่ทำแบบนั้นหรอก เขาจะมาเสียเวลาวอแวกับเธออีกทำไม ในเมื่อเขาได้ซิงเธอไปแล้ว อีกอย่างบ้านเมืองมีกฎหมาย มีตำรวจคอยปราบปราม เขาคงแค่ขู่ ไม่กล้าทำจริง ๆ หรอก
วันต่อมากันยาไปเรียนตามปกติ แต่สิ่งที่ไม่ปกติคือ เธอถูกอาจารย์ที่ปรึกษาเรียกไปพบ อาจารย์ตักเตือนเธอเรื่องการทำงานของเธอ เพราะมีคนแจ้งว่าเธอทำงานที่อาจจะทำให้มหาวิทยาลัยเสียชื่อเสียง กันยาแก้ตัวได้ไม่เต็มปาก เพราะเธอทำแล้วจริง ๆ แต่หญิงสาวก็ปฏิเสธไป และรับรองว่าจะไม่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก เธอจะระมัดระวังการรับงานให้มากขึ้น
วันนี้ทั้งวันกันยาเรียนแทบไม่รู้เรื่อง เธอครุ่นคิดว่าที่อาจารย์ที่ปรึกษาเรียกไปพบวันนี้ เป็นเพราะเขาหรือเปล่า เขากำลังเร
