“ฉันไม่ขายตัว ปล่อยค่ะ ฉันจะกลับ”
“ปล่อยให้โง่เหรอ จ่ายไปตั้งเยอะ ฉันต้องเอาเธอให้คุ้ม”
“กรี๊ด !” กันยากรีดร้องเมื่อถูกมันจับกดลงบนโซฟา เธอดิ้นรนสุดแรง แต่ก็ไม่อาจสู้แรงของมันได้ ร่างสูงใหญ่กดน้ำหนักตัวทับเธอไว้กับโซฟา มันจับข้อมือสองข้างของเธอกดไว้ เสี่ยสมศักดิ์ยิ้มร้ายกาจ ขณะที่กดหัวเข่าลงกลางหว่างขาของเธอ
“อู้ววว อวบอูมน่ากระแทกฉิบ !” มันว่าพลางขยับหัวเข่ากลางซอกขาเรียว กันยากัดฟันแน่น จุกอยู่ในอกจนอยากกลั้นใจตาย
พอมันก้มลงมาซุกหน้ากับซอกคอระหง กันยาก็ดิ้นสุดแรงอีกครั้ง
เสี่ยสมศักดิ์เงยหน้าขึ้นมามองด้วยความฉุนเฉียว มันโมโหที่เธอขัดขืน มันจึงลุกนั่งคุกเข่าคร่อมต้นขาของกันยา แล้วสะบัดหลังมือตบแก้มเนียนสุดแรง
กันยาเจ็บจนน้ำตาซึม หัวใจดวงน้อยแรงด้วยความหวาดหวั่น แวบหนึ่งเธอนึกถึงเขา นึกถึงคนที่ยื่นข้อเสนอให้เธอไปเป็นเด็กของเขา แม้เขาจะล่อลวงเธอไป แต่เขาไม่ทำร้ายให้เธอต้องเจ็บแบบนี้
