เฮียเก้า 1
1456 Words
*คำแนะนำก่อนอ่านนิยายชุด "เฮียเ สี่ย ป๋า"
นิยายชุดนี้ทุกเรื่อง พระเอกนางเอกรักเดียวใจเดียว ไม่นอกกาย ไม่นอกใจ เลิฟซีนดิบเถื่อน จัดจ้าน
******
1.เฮียเก้า : คอนโดของเขาคือคอนโดกาม ในห้องชุดหรูหรามีอุปกรณ์สนองกามซุกซ่อนอยู่ พ่อแง่แม่งอน น่ารัก
2.เสี่ยบิ๊ก : “ฉันจะได้เงินมั้ย”
“อยากได้เงินก็ต้องเอาตัวมาแลก”
“ฉันต้องทำอะไรบ้าง”
“อม เลีย ดูด และยอมให้ฉันเสียบทุกรูในร่างกายเธอ”
3.ป้าเบิ้ม : “ถ้าให้ป๋าเอาคืนนี้ ป๋าให้สองแสน คืนพรุ่งนี้เหลือแสนแปด คืนต่อไปเหลือแสนหก และถ้าให้ป๋ารอต่อไปเรื่อย ๆ ค่าตัวหนูจะลดลงคืนละสองหมื่น สุดท้ายถ้าหนูไม่ยอมรับข้อเสนอของป๋า ป๋าจะจับหนูมาขึงพืดแล้วเอาจนกว่าหนูจะสลบคาอก หลังจากนั้นป๋าก็จะปล่อยหนูไป โดยไม่จ่ายเงินสักบาท เป็นไง...ข้อเสนอของป๋า เร้าใจดีมั้ย”
4. ลวงรักบำเรอสวาท : “ใส่ชุดชั้นในที่อาซื้อให้หรือเปล่า”
คำถามของอากันย์ทำให้พอใจเลิ่กลั่ก แต่เธอก็พยายามเก็บอาการ
พอใจหันไปมองหน้าเขาแล้วตอบไม่เต็มเสียง
“ใส่ค่ะ”
“เปิดให้อาดูหน่อย”
5.ลุงดุนะถ้าหนูไหวก็เข้ามา : “ปิ่นจ๋า ปิ่นยังกับเห็ดไม่หมดนะจ๊ะ”
ปิ่นแก้วกวาดตามองไปบนพื้นรอบกาย
“ไม่มีแล้วนี่จ๊ะลุงจอม หนูเก็บมาหมดแล้วจ้ะ”
“มีสิจ๊ะ เห็ดดอกนี้ไง”
จอมจับมือเมียมาจับเห็ดดอกใหญ่ที่แข็งคึกกลางเป้า
“เห็ดอะไรแข็งจัง” ปิ่นแก้วยิ้มยั่วยวน “รสชาติจะเป็นยังไงนะ หนูอยากกินจังเลยจ้ะลุงจอม”
6.อย่าดื้อนะนังหนู : “เมาแล้วยังไม่ยอมรับว่าเมาอีกนะ เด็กดื้อ” ภัทรจูบแก้มเนียนเบา ๆ
“ก็บอกว่าไม่เมาไงค้า หนูต้องทำยังไงคุณภัทรถึงจะเชื่อว่าหนูไม่มาววว”
“ดูดให้ฉันสิ แล้วฉันถึงจะเชื่อว่าเธอไม่เมา กล้าดูดมั้ยล่ะ” คนมากเล่ห์กระซิบท้าทาย
“ได้เลยค่ะ ด้ายยย”...
7.บอดี้การ์ดร้ายสุดรัก : "พี่บอกแล้วว่าพี่เป็นคนความอดทนต่ำ มานี่!" ภาคินอุ้มร่างเล็กพาดบ่า มะนาวทั้งดิ้นทั้งทุบตีเขา แต่ก็ไม่สะทกสะท้านร่างใหญ่ เขาเดินตรงไปยังห้องเดินของเธอซึ่งยังคงเปิดไฟสว่างโร่ทั้งห้อง เมื่อเดินผ่านบานประตู เขาก็ใช้เท้าถีบปิดเสียงดัง
"โอ๊ย!" มะนาวร้องออกมาด้วยความตกใจเมื่อถูกทุ่มลงบนเตียง แล้วคนตัวใหญ่ก็ตามมาคร่อมทับเธอไว้
"จะทำอะไร!"
"ก็ยั่วพี่เพื่ออะไรล่ะ อยากได้เหรอ คืนนี้ยังไม่โดนสินะ ก็ได้...พี่จัดให้"
"พี่คิน! อย่านะ! อื้อ!"
เรื่อง เฮียเก้า
1 พนักงานใหม่
“สวัสดีค่ะ ดิฉันมาพบคุณ กฤตภัทร ค่ะ”
“ไม่ทราบว่า นัดไว้หรือเปล่าคะ”
“นัดไว้ค่ะ ดิฉันชื่อ แป้งร่ำ ค่ะ”
“กรุณารอสักครู่นะคะ”
แป้งร่ำยืนรอที่หน้าเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์อย่างใจเย็น เธอเป็นบัณฑิตจบใหม่ วันนี้เป็นวันแรกที่เธอเดินเข้ามาเหยียบในตึกของ เคพีกรุป กลุ่มบริษัทอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ที่มั่นคงและมีชื่อเสียง
เมื่อครู่แป้งร่ำแจ้งความประสงค์ขอพบรองประธานบริหารของเคพีกรุป เธอไม่ได้นัดเขาไว้หรอก คุณพ่อของเธอต่างหากที่เป็นคนนัดเขาให้ เธอก็แค่มาตามนัดเพื่อสมัครงานกับเขาเท่านั้น ทั้งที่ความจริงแล้ว เธอไม่อยากมาทำงานที่นี่เลย เธอไม่อยากอยู่ใกล้คนมือไว คนชอบเอาเปรียบอย่างเขาสักนิด
แต่เพราะคุณพ่อของเธอเป็นเพื่อนรักของป๊าของเขา คุณพ่อกับป๊ากมลร่วมก่อตั้งเคพีกรุปมาด้วยกัน และบริหารร่วมกันมาตั้งแต่เริ่มแรก แต่เนื่องจากคุณแม่มีปัญหาสุขภาพ ไม่ค่อยแข็งแรง คุณพ่อจึงขอลาออกจากผู้บริหารเพื่อมาดูแลคุณแม่อย่างใกล้ชิด ท่านให้เหตุผลว่า จะมีเงินทองมากมาย และจะมีอำนาจไปเพื่ออะไร หากไม่ได้ใช้ชีวิตอยู่กับผู้หญิงที่ท่านรัก
แม้คุณพ่อจะลาออกจากผู้บริหารเคพีกรุปแล้ว แต่คุณพ่อก็ยังคงถือหุ้นไว้จำนวนเท่าเดิม ท่านมอบให้ป๊ากมลจัดการงานบริหารทั้งหมด คุณพ่อกับป๊ากมลจึงอยากให้เธอมาทำงานกับเขาที่เธอไม่อยากพบหน้า เพื่อว่าวันข้างหน้า เธอจะได้เข้ามานั่งในตำแหน่งผู้บริหารร่วมกับเขา
“คุณแป้งร่ำคะ ท่านรองเชิญขึ้นไปพบที่ห้องทำงานได้เลยค่ะ ลิฟต์สำหรับชั้นผู้บริหารอยู่ด้านนี้นะคะ”
พนักงานสาวบอกพลางผายมือไปทางลิฟต์ที่อยู่ด้านใน แป้งร่ำกล่าวคำขอบคุณ ก่อนจะเดินไปยังลิฟต์ที่เธอบอก
สาวสวยวัย 22 ปี ก้าวเข้าไปในลิฟต์ด้วยความมั่นใจ รปภ.กดหมายเลขชั้น 24 ให้ แล้วถอยออกไปยืนอยู่ด้านนอกตามเดิม แป้งร่ำกล่าวคำขอบคุณก่อนที่ลิฟต์จะปิดลง
เมื่ออยู่ในลิฟต์คนเดียว แป้งร่ำถอนหายใจเฮือกใหญ่ หญิงสาวมองตัวเองที่สะท้อนอยู่ในผนังกระจกเงาในลิฟต์
วันนี้เธอแต่งตัวเรียบร้อยรัดกุมอย่างที่สุด ผมยาวรวบตึงมัดหางม้า เผยดวงหน้าเนียนสวยหวานที่ถูกแต่งเติมด้วยเครื่องสำอางราคาแพงอย่างลงตัวและงดงามน่ามอง
แป้งร่ำสวมเดรสสีดำทรงสุภาพ กระโปรงยาวคลุมเข่าเล็กน้อย หญิงสาวสวมคัทชูสีดำส้นสูงสามนิ้ว เสริมความสูง 165 เซนติเมตรของเธอให้สูงขึ้นไปอีกนิด
แป้งร่ำถือกระเป๋าใบหรูไว้ในมือข้างหนึ่ง มืออีกข้างถือแฟ้มที่เอกสารส่วนตัว เพื่อนำมายื่นให้ท่านรองประธานบริษัทได้พิจารณารับเธอเข้าทำงาน
ประตูบานใหญ่ถูกเปิดออก หลังจากที่เจ้าของห้องเอ่ยคำอนุญาตให้หญิงสาวเข้าพบผ่านโทรศัพท์ภายในที่เลขาต่อสายหาเมื่อครู่
ใบหน้างอง้ำของคนที่เดินผ่านประตูเข้ามาทำให้เจ้าของห้องทำงานหรูยิ้มกรุ้มกริ่ม
กฤตภัทรเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ทำงานด้วยท่าทีสบาย ๆ ตาคมวิบวับมองคนที่แต่งตัวเรียบร้อยกว่าทุกครั้งที่เคยพบเจอกันอย่างล้อเลียน กระทั่งเธอมาหยุดยืนตรงหน้าโต๊ะทำงานของเขา กฤตภัทรจึงเลิกคิ้วข้างหนึ่ง เขาเงียบ รอคอย
“สวัสดีค่ะท่านรอง” แป้งร่ำวางแฟ้มประวัติส่วนตัวลงบนโต๊ะตรงหน้าเขา แล้วประนมมือไหว้อย่างนอบน้อม
กฤตภัทรหลุบตามองแฟ้มของเธอแวบหนึ่ง เขาเหลือบตามองเธอในตอนที่ยื่นมือไปหยิบแฟ้มมาถือไว้
“นั่งก่อนสิ จะยืนค้ำหัวเฮียทำไม”
แป้งร่ำมองค้อนคนที่ใช้สรรพนามปกติกับเธอ ก็ตอนนี้เขาอยู่ในฐานะรองประธานบริษัท เธออยู่ในฐานะผู้สมัครงาน เขาควรใช้สรรพนามที่เป็นทางการกว่านี้หน่อยไม่ใช่เหรอ แม้ใจจะนึกไม่ชอบใจ กระนั้นแป้งร่ำก็ยอมนั่งลงตามที่เขาบอก
เมื่อกวาดสายตาอ่านประวัติของหญิงสาวครู่หนึ่ง คิ้วเข้มก็ขมวดมุ่น เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ เงยหน้ามองหญิงสาวด้วยสายตาดุ
“สถานะโสดหมายความว่ายังไง”
“ก็แป้งยังโสด”
“แป้งมีผัวแล้ว”
“ยังไม่มีค่ะ”
“เอาเฮียไปไว้ตรงไหน”
“เฮียเก้าก็นั่งอยู่ตรงนั้นแหละค่ะ” แป้งร่ำถอนหายใจหงุดหงิด ก็บอกแล้วว่าเธอไม่อยากมาทำงานที่นี่ ถ้าพ่อไม่บังคับมา เธอไม่คิดจะมาสักนิด นี่เพราะเธอเกรงใจพ่อหรอก เธอถึงได้ยอมมาสมัครงานกับเขา
“เด็กดื้อ” กฤตภัทรว่าเสียงต่ำ เขามองเธออย่างคาดโทษ
กฤตภัทรหรือเฮียเก้า เป็นชายหนุ่มวัย 27 ปี เขาจบปริญญาโทบริหารจากเมืองนอก และกลับมาทำงานในตำแหน่งรองประธานบริหารของเคพีกรุป โดยมีคุณกมล...บิดาของเขาเป็นประธานบริหาร
เฮียเก้าเป็นนักบริหารหนุ่มไฟแรงที่ใคร ๆ ต่างยอมรับในฝีมือ เขามีใบหน้าหล่อคมเข้ม กับรูปร่างสมาร์ต สูง 188 เซนติเมตร บุคลิกเคร่งขรึมที่เขาแสดงต่อหน้าคนอื่นทำให้เขาน่าเกรงขามและน่าค้นหา แต่สำหรับแป้งร่ำแล้ว เขาเป็นคนน่าอยู่ให้ห่างมากที่สุดต่างหาก
“อยากทำงานตำแหน่งอะไร” กฤตภัทรถามหลังจากอ่านแฟ้มประวัติแบบลวก ๆ
“แล้วแต่ท่านรองจะกรุณาค่ะ”
คิ้วเข้มเลิกสูง คนที่ถูกเรียกว่าท่านรองวางแฟ้มลงบนโต๊ะ เขาขยับตัวนั่งตรง ยกสองมือขึ้นมาประสานกันไว้หลวม ๆ แล้ววางไว้บนโต๊ะ เขายิ้มในหน้า ตาคมจับจ้องดวงหน้าสวย
- Writer
