เฮีย เสี่ย ป๋า NC20+

เฮียเก้า 3

“งั้นพี่ฝากด้วยนะคะน้องแป้ง ขอบคุณมาก ๆ เลยนะคะ”

“ค่ะ ขอให้น้องหายไว ๆ นะคะ”

“ขอบคุณค่ะ ขอบคุณจริง ๆ”

ชั้นนี้เป็นชั้นสำหรับผู้บริหารระดับสูง ผู้บริหารคนอื่นที่กลับไปหมดแล้ว ท่านรองออกไปข้างนอกตั้งแต่ตอนบ่ายและคงจะกลับบ้านเลย เลขาและพนักงานที่ทำงานอยู่ชั้นนี้ก็กลับไปหมดแล้วเช่นกัน พอจีรนันท์กลับไปอีกคน ชั้นนี้ทั้งชั้นจึงเหลือแค่แป้งร่ำคนเดียว

หลังจากพรินต์เอกสารและจัดแฟ้มสำหรับการประชุมผู้บริหารเสร็จแล้ว แป้งร่ำจึงเดินไปที่ห้องประชุม เพื่อตรวจเช็กความพร้อมใช้งานของอุปกรณ์ในห้องประชุม ใช้เวลาครู่ใหญ่เธอก็จัดการทุกอย่างเรียบร้อย

“เฮ้อ ! มาทำงานวันแรกก็อยู่ซะดึกเชียว” แป้งร่ำบ่นพลางปิดระบบต่าง ๆ ในห้องประชุม หลังจากที่ตรวจตราเรียบร้อยแล้วว่าทุกอย่างพร้อมใช้งานในวันพรุ่งนี้

แป้งร่ำเดินไปที่ประตู หญิงสาวหันกลับไปกวาดสายตามองห้องประชุมอีกครั้ง ก่อนจะปิดสวิตช์ไฟ แล้วยื่นมือไปเลื่อนประตูเปิดออก

“อ๊ะ !”

วงแขนแข็งแรงที่รวบกอดเอวคอดไว้ทันทีที่บานประตูเปิดออกทำให้แป้งร่ำตกใจ ทั้งฝ่ามือที่ปิดปากเธอไว้ก่อนจะได้เปล่งเสียงขอความช่วยเหลือออกมา ยิ่งทำให้แป้งร่ำตระหนก

ร่างกายถูกกอดแน่น อกอวบแนบไปกับผิวเนื้อแน่นตึงกำยำ ร่างสาวถูกยกจนเท้าลอยเหนือพื้น แล้วเสียงปิดล็อกประตูก็ดังขึ้น แป้งร่ำจึงดิ้นแรง เบิกตากว้างอย่างตระหนก

“แป้ง...เฮียเอง” เสียงนุ่มทุ้มคุ้นเคยทำให้หญิงสาวหยุดดิ้น เธอเพ่งสายตามองใบหน้าที่อยู่ห่างแค่คืบ แม้เห็นเพียงเลือนราง เพราะไฟในห้องถูกปิดทุกดวงแล้ว แต่ก็ยังพอมองเห็นว่าเป็นใคร

“เฮียเก้า ! ปล่อยแป้งนะ !”

“ไม่ปล่อย...เฮียอยากเอาแป้งในห้องนี้”

“ไม่นะ แป้งไม่ทำเรื่องบ้า ๆ กับเฮียหรอก”

“เรื่องบ้า ๆ ที่ไหน เรื่องเสียว ๆ ต่างหาก”

“ไม่ ! อื๊อ !”

ปากอิ่มถูกประกบจูบเร่าร้อน ดุดัน และเรียกร้องเหมือนเคย ไม่ว่าจะจูบกี่ครั้ง เขาก็ยังคงจูบอย่างเอาแต่ใจกับเธอเหมือนเคย แป้งร่ำดิ้นขยุกขยิกในอ้อมกอดของเขาได้ไม่นาน เธอก็ต้องหยุดดิ้นเพราะเหนื่อย อีกอย่างการดิ้นรนโดยไม่เห็นหนทางรอด ดิ้นไปก็เสียเปล่า

“แป้งจ๋า” กฤตภัทรพรมจูบไปทั่วดวงหน้าเนียน คนถูกจูบหอบหายใจแรง ทั้งเอนหลัง เบี่ยงหน้าหนี แต่ก็หลบไม่พ้นอยู่ดี

“เฮียเก้า ! อย่านะ !” แป้งร่ำรัวกำปั้นทุบอกกว้าง เมื่อคนบ้าเซ็กซ์รูดซิปด้านหลังชุดเดรสของเธอลงจนสุด

“ยังไม่แต่ง จะหย่าได้ยังไงล่ะครับ...คนสวยของเฮีย” เฮียเก้าว่าพลางก้มลงซุกไซ้ลำคอระหง

แป้งร่ำพยายามดันหน้าเขาไว้ เมื่อต้านทานไม่ไหว เธอก็ขยุ้มผมเขาเต็มสองมือแล้วดึงสุดแรง

กฤตภัทรครางอย่างขัดใจในลำคอ เขาเงยหน้าขึ้นมาจากซอกคอสาว ตาคมวาววับในความมืด แป้งร่ำหอบหายใจแรง เธอมองสบตาเขาอย่างเอาเรื่อง

“อย่าทำแบบนี้ แป้งก็รู้ว่าถ้าเฮียของขึ้นแล้ว มันจะไม่จบง่าย ๆ”

พอถูกเขาขู่แป้งร่ำก็เบิกตากว้าง ใจดวงน้อยสั่นระรัว เท่าที่เคยรับมือกับความเอาแต่ใจของเขามาก่อนหน้านี้ ทำให้เธอรู้ว่า เขาไม่ได้แค่ขู่ แต่เขาจะทำแบบนั้นจริง ๆ แบบที่เธอต้องร้องขอชีวิต

“ดึกแล้ว แป้งอยากกลับบ้าน คุณพ่อคุณแม่รออยู่” แป้งร่ำพยายามหาทางออกให้ตัวเอง

“เฮียโทรบอกคุณแม่แล้วว่า วันนี้แป้งจะกลับดึก และเฮียจะไปส่งเอง”

“แต่แป้งขับรถมา” แป้งร่ำละล่ำละลักบอกในตอนที่เขาอุ้มเธอขึ้นแนบอก แล้วพาเดินไปยังด้านหน้าสุดของห้องประชุม

“เฮีย...” แป้งร่ำเรียกเขาด้วยน้ำเสียงหวาดหวั่น เขาอุ้มเธอมาวางตรงตำแหน่งหัวโต๊ะ ตำแหน่งที่เขาจะนั่งประชุมในวันพรุ่งนี้ เขาใช้เท้ายันเก้าอี้ไปข้างหลัง แล้วเบียดตัวเองเข้ามายืนตรงกลางหว่างขาเรียว ชายกระโปรงของเธอร่นขึ้นมาคาอยู่ที่ต้นขา แขนเสื้อสองข้างถูกรั้งลงมาคาอยู่ที่ต้นแขน เขาค้ำสองมือลงบนโต๊ะด้านหลังเธอ กักกันเธอไว้ไม่ให้หนีไปไหน แป้งร่ำเอนตัวไปข้างหลัง มองเขาอย่างหวั่นใจ

“เฮีย ! ตรงนี้ไม่ได้นะคะ”

“ตรงนี้แหละดี พรุ่งนี้ตอนเฮียนั่งประชุม เฮียจะได้คิดถึงแป้งตลอดเวลา” กฤตภัทรยกมือข้างซ้ายขึ้นมาตรึงท้ายทอยเล็กไว้ เขาบังคับให้เธอเงยหน้าขึ้นมารับจูบดุดันอีกครั้ง

“อื๊อ !” แป้งร่ำครางประท้วงในลำคอ หญิงสาวยกสองมือขึ้นมาดันบ่ากว้าง เธอพยายามจะผลักเขาออกไป แต่มันไม่เป็นผลใด ๆ เลย เขายังคงรุกรานเธอด้วยจูบ แถมมืออีกข้างก็ยุ่มย่ามบนเนื้อตัวเธอ เขาปลดชุดเดรสของเธอลงไปกองที่เอว แล้วรั้งเสื้อชั้นในขึ้นไปกองเหนือเต้าอวบใหญ่ เขาบีบขยำเคล้นคลึง ขยี้ห***มจนมันหดแข็ง เธอเจ็บจี๊ดแต่ก็เสียวจนขนลุกซู่

“อ๊า !” แป้งร่ำครางกระเส่า เมื่อเขาถอนจูบ และเธอต้องครางเสียวต่อ เมื่อเขาก้มลงดูดเต้านมอวบเต็มปาก เขาทั้งดูด ทั้งกัด และตวัดลิ้นเลียห***มเธออย่างบ้าคลั่ง

แป้งร่ำจิกกำบ่ากว้างไว้แน่น หญิงสาวหลับตาและกัดริมฝีปากล่างกลั้นเสียงคราง