Lena kendisinden bir adım dahi olsa uzaklaşan adam karşısında tekrar o boşluğa düştü. Boşluktan tek çıkış kaynağı kendisini reddetmişti.
Reddedilmenin şokuyla dipsiz kuyularda buldu kadın kendini. Sanki biri göğsünü avuçları arasına almış, kanatırcasına sıkıyordu. Nefes almak hiç bu kadar zor olmamıştı. Sanki denizin dibinde boğulmak üzereydi ve tek bir nefese muhtaç kalmıştı. Adamın bir sözü bu nefesi almasını sağlayacaktı ama olmadı...
Doktor kadının yüzüne bile bakmıyordu. Az önce yaşanılan olayın şokuyla arkasını dönmüş, ne hamle yapacağını düşünüyordu. Çekip gitse zaten intihara meyilli olan hasta kadını daha da dibe çekecekti. Kalsa kendine bile ifade edemediği o duyguları kadına açıklaması gerekiyordu. Üçüncü bir seçenek düşündü adam ve kadına döndü.
"Ben üzgünüm, hasta doktor
