ผูหญิงมือสอง ( แล้วไง)

โอกาส

เอก ที่กำลังเดินหัวเสีย ออกมาจากผับ ก็เหลือบไปเห็น คนร่างบางที่คุ้นเคย กำลังยืนดูด บุหรี่อยู่ข้างๆ กระถางต้นไม้ ที่ไม่ค่อยมีคน

พลุกพล่าน จากนั้นเธอก็ทำท่ากระทืบๆ บุหรี่เหมือนมันไปไหม้ ปากเธอยังไง อย่างงั้น เอกพอได้เห็นแบบนั้นก็ อดขำคนตัวบางไม่ได้

" คุณสิบ้า แล้วนี้มาทำบ้าอะไรที่นี้" มิ้นทำสีหน้า ท่าทางไม่สบอารมณ์ เมื่อเห็นคนตรงหน้า

" OK OK ผมไม่กวนคุณก็ได้" เอกพูดด้วย ท่าทางที่ออ่นลง เพราะเขารู้ว่าใช้ไม้แข็งกับ เธอไม่ได้อีก

" ตกลงคุณเป็นอะไร" เอกถามย้ำอีกครั้ง แต่ก็อดยิ้มไม่ได้ เมื่อนึกถึงท่าทางแบบนั้น ของเธอ

" ไม่เกี่ยวกับคุณ" มิ้นเดินชนไหล่เอก อย่างแรง เพื่อจะเดินเข้าไปข้างใน หาเพื่อนๆ

" เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่งไปสิ นี้ผมถามคุณดีๆนะ" เอกดึงแขนเล็กเอาไว้ อย่างนึกเป็นห่วง แปลกๆ เมื่อสายตาเธอ เหมือนกำลังกลุ้ม เรื่องอะไรอยู่

" อย่ามายุ่ง" มิ้น สะบัดแขนออกจากมือหนาแต่ก็ไม่สำเร็จ เมื่อเธอโดนเอกลากแขนเธอให้เดินตาม ให้ขึ้นไปที่รถหรู ทุกการกระทำของเอก อยู่ในสายตาแนทแฟนสาว แนทยืนกำหมัดแน่น สายตาเธอมองไปที่มิ้นอย่าง โกรธแค้น

" แก แกไม่ได้ตายดีแน่ อีกระหรี่ เอกนะเอก ทำไมถึงตาต่ำได้ขนาดนี้" แนทยืน กำหมัดแน่น ก่อนที่เธอจะเดินกระทืบเท้าเข้า ไปข้างในผับ

บรื้น........ เอี้ยด...

เอกพาเธอขับรถออกมา จอดที่สะพานข้ามแม่น้ำ XXX มีไฟประดับประดา อย่างสวยงาม แล้วก็ดึงแขนคนร่างบาง มายืนมองบรรยากาศ อย่างที่เขาไม่เคยทำกับผู้หญิง คนไหนมาก่อน มิ้นเห็นภาพเบื้องหน้า ก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา แต่พอนึกถึงค่าเทรอมที่จะต้องจ่าย อีก2 อาทิตย์ข้างหน้า เธอก็หันมาทำท่าคอตกอีกครั้ง

" เห้อออออ " มิ้นถอนหายใจใหญ่ ออกมาอีกครั้ง ก่อนจะเอามือล้วงบุหรี่ในกระเป๋า ขึ้นมาจุดดูดอีก

" เอามั้ยคุณ" มิ้นยื่นบุหรี่ ให้เอก เอกเห็นแบบนั้นก็ดึงบุหรี่ ออกมาจากซองตัวนึง ก่อนจะหยิบไฟแช็คจากมือเธอ มาจุดดูด

ฟู.......

" ถามจริงนี้คุณเป็นอะไร " เอกพ่นควัน ออกไปแต่สายตา มองไปที่แม่น้ำใหญ่ด้านหน้า

" ฉันกลุ้มใจ เรื่องค่าเทรอมนะคุณ ไม่มีอะไรหรอก" มิ้นตัดสินใจพูดออกไป เพราะไม่รู้จะระบายกับใครดี

" อ้าวแล้ว น้าพรไม่ได้ส่งให้เหรอ" เอกหันไปถามคนตัวน้อย ด้วยท่าทางสงสัย

" No ไม่อะก็แม่ยังไม่รู้ว่า เราหย่ากันนี้นา แล้วอีกอย่างเงินที่ฉันเก็บ สะสมมาก็ใช้หนี้คุณ หมดแล้ว " มิ้น เงยหน้าพ่นควัน ออกไปแล้วก็มองลงไปที่แม่น้ำตรงหน้า

เอกได้ยินคนตัวน้อย พูดแบบนั้นก็นึกแผนบางอย่างออก

" เอาอย่างนี้สิ ไหนๆ แม่ผมกับน้าพรยังไม่รู้ พรุ่งนี้เราก็ไปจดทะเบียน สมรสกันอีกเอา มะ" เอกพูดขึ้นมาหน้าตาย เหมือนไม่อาย และก็เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยก่อนหน้านี้

" NO WAY ไม่ละฉันขอบาย" มิ้น ยกมือขึ้นมาทำท่าบายๆ อย่างนึกรำคาญ

" แล้วแต่คุณนะ ผมก็ไม่ได้อะไรอยู่แล้ว ผมแค่อยากหาทางช่วย คุณก็เท่านั้นเอง " เอกยังหน้าด้านพูด ต่อไป

" ไม่อะขอบคุณ เดี๋ยวคุณก็เป็นบ้าอีก นึกอยากหย่า ก็มาบังคับฉันไปหย่าอีก " มิ้นพ่น บุหรี่ไปข้างหน้า อย่างคิดไม่ตก

" ไม่หรอกผมสัญญา" เอกหันมามองหน้า มิ้นที่กำลังยืนมองหน้าเขา เช่นกัน

" นี้คุณปกติไช้ไหม หะ" มิ้นยื่นมือไปจับหน้า คนตัวโตหันไปหันมา อย่างไม่อยากเชื่อ

เอก ยืนตัวแข็งทือเมื่อโดน คนตัวบางตรงหน้าสำผัส

' ให้ตายเถอะ ผมไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใคร มาก่อนเลย แม้แต่แนท ผมก็ไม่เคยรู้สึกแบบนี้ หรือว่าผม จะเป็นบ้าจริงๆ อย่างที่เธอพูด '