ผูหญิงมือสอง ( แล้วไง)

ทวงหนี้

Beautiful Witch TATTOO

" เฮ้ย....ร้อนชะมัด " มิ้นเดิน เข้ามาในร้านก่อนจะเปิดแอร์ แล้วหยิบน้ำในตู้เย็นมาดื่ม ดับกระหาย

กริ่ง......ดิ่ง... เสียงกระดิ่งหน้าประตูร้านดัง

" ร้านยังไม่เปิดค่ะ " มิ้นที่กำลัง จัดของเพื่อเตรียมเปิดร้านในค่ำคืนนี้

" อุ้ย" มิ้น หันไปชนคนตัวโตที่ยืน ประชิดตัวเธอด้วยความเงียบ

" ขะขะคุณ คุณ คุณเอก" มิ้นดันตัวออก ห่างชายหนุ่มตรงหน้า อย่างอัตโนมัติ

" ทำไม ? รังเกียจฉันมากขนาดนั้นเลย " เอกยกคิ้วข้างหนึ่งขึ้น แล้วย่างสามขุมเข้ามาหาคนตัวน้อย มิ้นเดินถ่อยออกห่าง ชายตรงหน้าด้วยท่าทางรังเกรียจ

" ออก ออกไปเดี่ยวนี้นะค่ะ" มิ้นพูดเสียง ตะกุกตะกัก เพราะตกใจว่าชายตรงหน้า ทำไมอยู่ดีๆ ถึงมายุ้งวุ้นวาย กับเธออีก

" เธอจงใจหนีหน้าฉัน" เอกกระชากแขนเล็ก เข้าหาตัว จนมิ้นเซไปจนที่อกแกร่ง เอกรีบโอบเอวคลอดของมิ้น แล้วมองเธอด้วยสายตาหื่นกระหาย

" ปะ ปล่อย ปล่อยหนูเดี่ยวนี้นะ" มิ้นดีดดิ้น พยายามจะให้ตัวเองหลุดออกมา จากออ้มกอดของเอก แต่ก็หาเป็นผลไม่เพราะแรงเท่ามดกับแรงเท่าช้าง มันต่างกัน

เอกไม่พูดอะไร ได้แต่กอดเธอแน่น แล้วกดปากหน่า ไปที่ปากกระจับอวบสวย ของเธอ

" อ่อย อ่อย" มิ้นทุบกำปันไปที่อกแกร่ง พร้อมทั้งพูดเสียงอู้อี้ ลอดผ่านลำคอออกมา

เอกผละปากหนาออกจากเธอ แล้วยืนมองไปที่ใบหน้าสวย ด้วยความโหยหา

เอกซึ้งได้สติก็รีบ ผลักตัวเธอให้ออกห่าง แล้วทำสายตาสีหน้าเรียบเฉย

" คุณต้องการอะไรจากฉัน " มิ้นตัดสินใจพูดออกไปด้วยความโมโห ก็อยู่ดีๆมาขโมยจูบแรกฉันทำไหม ฉันไม่โกรธก็บ้าสิ แล้วอีกอย่างฉันกับเขาเราไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน อีกต่อไปแล้ว

" เธอลืมไปแล้วเหรอว่า บ้านเธอเป็นหนี้บ้านฉันอยู่ " เอกพูดออกมาอย่างหน้าด้าน เพราะเขาเองที่เป็นคนเซ็นยอมรับ ผิดเองว่าเป็นคนยกเลิกการเป็นผัวเมีย กับฉัน

" นี้คุณ ก็คุณไม่ใช้เหรอ ที่เซ็นรับผิดไปแล้ว" มิ้นหน้าถอดสี เมื่อโดนคนตรงหน้า พูดจาหน้าไม่อาย

" OK ฉันไม่อยากต่อล้อ ต่อเถียงกับคุณพรุ่งนี้ฉันจะไปเบิกเงินมาให้คุณ หนึ่งล้านแล้วคุณก็เลิกมายุ่งกับฉัน ตกลงนะ" มิ้น ยืนกอดอกพูดกับคนตรงหน้าอย่าง นึกรำคาญ

เอกได้ยินคนตัวบาง พูดแบบนั้นก็รู้สึกหัวเสีย เพราะไม่คิดว่าเธอจะมีเงินมาคืนให้ จนทำให้เขาคิดไปต่างๆ นาๆว่าเธอไปเอาเงินมาจากที่ไหน จึงทำให้คนตรงหน้าอยู่ดีๆ หัวเสียขึ้นมา

" บอกมาเธอไปทำอะไร มา" เอกกระชากแขนเล็กอย่างแรงเข้าหาตัวเองอีก

" นี้คุณฉันเจ็บนะ " มิ้นพยายามแกะแขน ออกจากมือแกร่ง ด้วยความเจ็บปวด

" หือ.....ทนไม่ไหวแล้วนะโว้ย...."

ปึก พลัวะ มิ้นกระแทกเข่า เข้าไปที่จุดยุทธศาสตร์ของเอก อย่างแรงก่อนจะต่อยไปที่เบ้าตาอย่างแรง จนทำให้เอกนั่งลงไปกองกับพื้นด้วยความเจ็บปวด

" ธะ ธะ เธอ เธอ" เอก พูดด้วยสีหน้าบูดเบี้ยว ด้วยความเจ็บปวดที่วิ่ง เข้าสู่ร่างกายจน สั่นสะท้าน

กริ่ง ดิ่ง เสียงคนพลักประตูเข้ามา

" มิ้น " นัท กล้วย รู้สึกสังหรใจว่าจะมีเรื่องไม่ดี เกิดขึ้นกับเพื่อนรัก จึงได้รีบตามมาที่ร้าน

" มิ้นแกเป็นไหงบ้าง " กล้วยเดินเข้ามาหาเพื่อน ที่ยืนน้ำตาคลอเบ้าแต่พยายามกลั้น น้ำตาไว้ไม่ให้ไหล