CHAPTER 5
นลินญาตื่นไปทำงานแต่เช้า พอไปถึงบริษัทสิ่งแรกที่เธอเห็นเมื่อเข้าไปในห้องทำงานคือแจกันดอกไม้ช่อใหญ่ถูกจัดวางไปบนโต๊ะอย่างสวยงาม พร้อมแก้วกาแฟที่เมื่อจับดูแล้วก็ยังร้อนอยู่แสดงว่าเพิ่งถูกนำมาวางไว้ไม่นาน
“ใครมาทำอะไรแบบนี้แต่เช้า”เธอได้แต่สงสัยว่าใครมาเตรียมของแบบนี้ให้ ร้อยวันพันปีไม่เคยเห็นมาก่อนหรือวันนี้จะเป็นวันพิเศษ
“อร่อยดีแฮะ ร้านโปรดซะด้วย”หญิงสาวชิมกาแฟแก้วนั้นก่อนจะวางลงอย่างไม่ใส่ใจมากนักคงเป็นเฮียแหละ น่ารักที่สุดเลย เมื่อคิดเองเออเองว่าเป็นอย่างนั้นแล้วเธอก็นั่งทำงานไปจนกระทั่งบ่ายที่เฮียพฤกษ์เข้ามา
“เฮีย ขอบคุณสำหรับกาแฟกับดอกไม้นะคะ เจ้าสัวชอบมาก”
“กาแฟ? ดอกไม้? อะไรเหรอครับ”พฤกษ์ถามกลับด้วยความสงสัย เขาไม่รู้เรื่องที่หญิงสาวพูดเลย
“ก็ที่วางอยู่บนโต๊ะเมื่อเช้าไงคะ”เธอชี้ไปยังโต๊ะทำงานแต่ก็ต้องสงสัย ว่าทำไมเฮียถึงทำหน้าเหมือนไม่รู้เรื่องอะไรเลย
“ไม่นะครับ วัน
