เด็กหวง

CHAPTER 2..1

CHAPTER 2

ผมที่ไม่ทันได้ตั้งตัวถูกคนตรงหน้าทำให้ล้มลงนอนบนเตียง แถมเธอยังขึ้นมาคร่อมผมไว้อีก ทำยังไงดีละครับทีนี้ ผมทำอะไรไม่ถูกเลย หัวใจก็ดันมาเต้นแรงไปอีก

“ทำโทษนายไง ลูกหมาน้อย”นลินญาก้มลงมากระซิบข้างหูชายหนุ่มที่นอนตัวเกร็งแข็งทื่อไม่ขยับอยู่

“ผมทำอะไรผิดครับ”

“จุ๊! จ๊! พูดมากจัง”เธอเอ่ยขึ้นเสียงเข้มเหมือนคนเอาแต่ใจ ก่อน

ที่จะก้มตัวลงไปหาชายหนุ่มใกล้ๆ ใช้ปลายนิ้วไล่สัมผัสแก้มเขาลงมาเรื่อยๆจนถึงซอกคอขาวที่เธอจ้องหมายปองมาตั้งแต่เมื่อครู่ โดยที่คนถูกกระทำได้แต่นอนนิ่งไม่ขยับ

“หยุดเดี๋ยวนี่นะครับ”ผมเอ่ยห้ามคนตรงหน้าก่อนที่เหตุการณ์มันจะไปไกลกว่านี้ด้วยใบหน้าที่แดงระเรื่อ

ถึงแม้ว่าปากของผมจะบอกให้เธอหยุดการกระทำเอาแต่ใจนั้น แต่จริงแล้วผมกลัวว่าจะห้ามตัวเองไม่ได้ต่างหาก ก็อย่างว่าละครับอายุวัยผมเป็นวัยที่กำลังมีความต้องการทางเพศสูง ถ้าเธอเกิดยังทำแบบนี้ผมไม่รู้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าผมดันเผลอห้ามตัวเองไม่อยู่

“ไม่!! กล้าดียังไงมาสั่งคุณหนูเจ้าสัว อยากตายเหรอ”หญิงสาวเอ่ยขึ้นอย่างไม่พอใจ

“เปล่าครับ แต่...อืออ”ผมไม่ทันจะได้พูดจบประโยค เธอก็ปิดปากผมด้วยริมฝีปากนุ่มของเธอทันที โดยที่ผมไม่ทันได้ตั้งตัวเลยด้วยซ้ำ ให้ตายเถอะ ทำไมเธอเป็นคนเอาแต่ใจจัง ผมไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าเธอเป็นคนแบบนี้

“อย่าพูดมากลูกหมาน้อย ไม่นั้นฉันจะลงโทษนาย”เธอจูบปิดปากคนตรงหน้าเพราะเริ่มรำคาญการถูกขัดใจจากเขา

“แต่ที่คุณหนูทำอยู่มันไม่เหมาะสมนะครับ”ผมห้ามเธออีกครั้ง แต่เหมือนคำพูดของผมจะไปสะกิดโดนปุ่มรำคาญของเธออีกแล้ว

“จิ๊! ใครสั่งให้นายพูด”นลินญาที่ถูกขัดใจอีกแล้ว เอ่ยออกมาด้วยความไม่พอใจเมื่อผมทำอะไรไม่ได้ พูดก็ไม่ได้ ห้ามก็ไม่ได้ ผมจึงปล่อยเลยตามเลยให้เธอกระทำผมให้พอใจ เดี๋ยวเธอก็คงปล่อยผมไปเอง ริมฝีปากนุ่มอุ่นค่อยๆพ่นลมหายใจร้อนไปตามซอกคอของผม เธอกดตัวผมไว้พร้อมกับล็อกข้อมือตรึงราบไว้กับเตียง

“อะ...เบาๆครับ”ผมร้องขึ้นเมื่อเธอกัดเข้าที่ซอกคอผมเต็มๆแรง

“เจ็บเหรอ เดี๋ยวฉันรักษาให้นะ”คนที่กำลังเมาแหงนหน้าขึ้นจากซอกคอชายหนุ่ม ก่อนที่จะเอ่ยบอกเขาเธอใช้ลิ้นลากไปที่ซอกคอขาวที่เผลอกัดเขาอย่างลืมตัว

“อ๊าาา...นี่ไม่ใช่การรักษาแล้วนะครับ คุณหนูกำลังทำให้ผมคลั่งอยู่นะ”ผมอยู่ไม่สุขทันทีที่ลิ้นของเธอลากไปตามซอกคอ เธอจะรู้มั้ยว่าตอนนี้ผมอดทนแค่ไหนที่จะไม่จับเธอขย้ำซะให้มันรู้แล้วรู้รอด

หญิงสาวไม่ได้สนใจคำพูดของคนใต้ร่างเลย เธอทำตามที่ตัวเองต้องการโดยไม่สนว่าจะเกิดอะไรขึ้น เธอก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงได้เป็นแบบนี้กับคนใต้ร่าง ทั้งที่เธอไม่เคยเป็นมาก่อน ไม่งั้นแฟนเก่าหรือผู้ชายหลายๆคนคงไม่ทิ้งเธอไป แต่กับคนใต้ร่างมันไม่เหมือนกัน เหมือนมีแรงดึงดูดบางอย่างที่ทำให้เธออยากทำแบบนี้กับเขา อยากดุเวลาเสียงหล่อๆนั้นเอ่ยขัดใจ อยากกัดให้จมเขี้ยวเมื่อเห็นคอขาวๆ กดจูบลูกกระเดือกที่ขยับขึ้นลงตามการขยับปากของเขา และที่สำคัญเธออยากให้ปากช่างห้ามนั้นเอ่ยเรียกแค่ชื่อเธอเท่านั้น โดยที่เธอก็ห้ามตัวเองไม่ได้

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอาการเมาหรือเป็นเพราะลูกหมาใต้ร่างกันแน่ที่ปลุกสัญชาตญาณความซาดิสม์ในตัวเธอขึ้นมา เธอก็เมาออกบ่อยก็ไม่เคยจะเป็นแบบนี้ เจอผู้ชายตามจีบมาก็เยอะก็ไม่เคยอยากจะจับใครกดให้จมเตียงแบบนี้ เห็นหน้าหล่อๆที่พยายามหนีแล้วมันก็เกิดอาการหมั่นเขี้ยวจนอยากกัด อยากรังแกขึ้นมาทันที

“อ๊าาา…คณหนูอย่ากัดหัวนมผม…ซี๊ดดด”คนใต้ร่างที่ไม่รู้ตัวเลยว่าโดนคนเมาตัวเล็กที่คร่อมอยู่แกะกระดุมเสื้อจนหมดตั้งแต่ตอนไหนครางออกมา เพราะโดนเธองับยอดอกสีเข้มเข้าปากอย่างเต็มแรง

“ลูกหมาน้อย อย่าดื้อ”เสียงหวานเอ่ยดุคนใต้ร่างที่เอ่ยห้ามเธออีกแล้ว

“ถ้านายยังดื้อฉันจะลงโทษนาย”นลินญายกตัวขึ้นนั่งตัวตรงแล้วเอ่ยบอกคนใต้ร่างหน้าตาจริงจัง

“ผมไม่ได้ดื้อ คุณหนูนั่นแหละครับกำลังดื้อ คุณหนูไม่ควรทำกับผมแบบนี้นะครับ มันไม่ดี”คนที่มีสติครบถ้วนสมบูรณ์กำลังอธิบายให้คนเมาฟังอย่างมีเหตุผล

“ไอ้ลูกหมา!! นายนั่นแหละดื้อ ทำตัวว่าง่ายหน่อยไม่ได้หรือไง ฉันทำแบบนี้ไม่ดีตรงไหน”คนเมาที่ไม่ต้องการให้ใครขัดใจเอ่ยออกมาพร้อมกับกดหน้าอกคนใต้ร่างไว้ให้ลุกหนีเธอไปไหนไม่ได้อีก

“ไม่ดีทุกตรงครับ และอีกอย่างผมไม่ใช่ลูกหมาน้อยแล้ว”ผมไม่ได้มอมแมม ตัวเล็กขาดสารอาหารเหมือนในวัยเด็กแล้วสักหน่อย อุตส่าห์ดูแลตัวเองจนหล่อล่ำขนาดนี้เธอยังจะมาเรียกผมลูกหมาน้อยได้ลงคออีก อย่างผมตอนนี้ต้องเป็นพ่อหมาใหญ่แล้ว เพราะว่าผมใหญ่มาก…ใหญ่มันทุกตรงนั้นแหละ!!ไม่น้อยแล้วครับ

“นายดื้อ!! และที่สำคัญนายเป็นลูกหมาน้อยของฉันจำเอาไว้”

“ฉันจะลงโทษที่ดื้อกับฉัน”พูดจบหญิงสาวลุกออกไปจากร่างแกร่ง แล้วไปวุ่นวายอยู่กับการเปิดลิ้นชักใต้เตียง ใช้เวลาอยู่ตรงนั้นครู่หนึ่ง

“ผมไม่อยากเถียงกับคุณหนูแล้ว อยากลงโทษผมยังไงก็เชิญเลยครับ”แผ่นดินที่ยังไม่รู้ว่าบทลงโทษของตนคืออะไรเอ่ยออกมาอย่างยอมจำนน จะไม่ให้ผมยอมก็คงไม่ได้เพราะเธอเป็นทั้งเจ้านาย เป็นคนให้ชีวิตใหม่ ที่กินดีอยู่ดีอย่างทุกวันนี้ก็เพราะผู้หญิงตรงหน้า เธอเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตผม ต่อให้เธอบอกให้ผมเป็นไอ้ลูกหมาผมก็ยอม แค่เธอจะลงโทษเพราะผมขัดใจตอนเธอเมาแค่นี้ผมยอมได้สบายมากครับ

“เจอแล้ว ซื้อมาตั้งนานได้ใช้สักที”นลินญายิ้มกริ่มเมื่อเจอ

สิ่งที่ตนเองต้องการ หญิงสาวหันไปมองลูกหมาน้อยบนเตียงที่นอนรอรับบทลงโทษจากเธอ แววตาคู่สวยเปล่งประกายขึ้นมาเหมือนถูกใจที่เขายอมโดนลงโทษ

“คะ…คุณหนูคงไม่ได้คิดจะใช้อุปกรณ์พวกนี้ลงโทษผมใช่ไหมครับ”แผ่นดินเอ่ยถามเสียงติดขัดขึ้นทันทีที่เห็นอุปกรณ์การลงโทษที่อยู่ในมือของเธอ

ผมกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่เมื่อเห็นกุญแจมือนุ่มฟูที่อยู่ในมือขวา ส่วนมืออีกข้างของเธอกำลังถือแส้ไว้มั่น ทำไมผมจะไม่รู้ว่าอุปกรณ์พวกนี้จะเอาไว้ทำอะไร ถึงผมจะไม่มีประสบการณ์ในเรื่องอย่างว่า แต่ทฤษฎีนั้นผมมีเต็มร้อยแน่นอนครับ

“ใช่ ลูกหมาดื้ออย่างนายต้องโดนฟาด มานี่!!”คนเมาที่กำลังฮึกเหิมขึ้นไปบนเตียงอีกครั้ง เธอจับคนที่ลุกขึ้นมานั่งทำหน้าเหวอ ถอดเสื้อของเขาออกไปให้พ้นทาง

“เอามือมาลูกหมาน้อย อย่าดื้อนะ ไม่งั้นฉันจะโกรธนาย”เธอเอ่ยสั่งเสียงเข้ม ส่วนคนที่ไม่อยากให้เธอโกรธยื่นมือออกไปตรงหน้าเธอทันทีที่ได้ยินเธอสั่ง

“ดีมากลูกหมาน้อย ทำตัวดีแบบนี้ค่อยน่ารักหน่อย”นลินญาจับมือหนาทั้งสองข้างใส่กุญแจมือแล้วโยนลูกกุญแจทิ้งไว้ตรงหัวเตียง

“คราวนี้หันหลังมาฉันจะลงโทษนายจริงๆแล้ว”

“คุณหนูครับ”แผ่นดินส่งสายตาอ้อนวอนให้คุณหนูคนสวยที่ตอนนี้เมาจนเปิดเผยรสนิยมของตนเองออกมาอย่างเต็มที่

“ไม่ต้องมาอ้อน นายดื้อ นายต้องโดนลงโทษ นอนคว่ำลงไปเลย”หญิงสาวผลักคนที่ส่งสายตาอ้อนวอนให้นอนลงไป

“ผมไม่รู้ด้วยแล้ว อยากฟาดก็ฟาดเลย พรุ่งนี้สร่างเมาอย่ามาโทษว่าผมไม่ห้ามก็แล้วกัน”ชายหนุ่มนอนคว่ำหน้าลงบนหมอน ปล่อยให้คนเมาจัดการลงโทษตนเองให้เต็มที่

ควับ!!

เสียงแส้ที่ฟาดลงบนที่นอนเรียกให้ร่างหนาที่นอนรอรับโทษอยู่สะดุ้งด้วยความตกใจทันที

“ไม่ต้องตกใจไปลูกหมาน้อย เจ็บนิดเดียวนะ”นลินญาก้มลงไปพรมจูบแผ่นหลังแกร่งเป็นการปลอบใจ ยิ่งเห็นร่างแกร่งสั่นเธอยิ่งพรมจูบไปทั่วทั้งแผ่นหลังกว้างยกใหญ่ โดยที่หารู้ไม่ว่าที่ชายหนุ่มสั่นนั้นไม่ใช่เพราะหวาดกลัวแต่เพราะอารมณ์กระสันอยากที่ก่อตัวขึ้นมาต่างหาก

ควับ!!

“อ๊ะ…”เสียงทุ้มร้องครางทันทีเมื่อแผ่นหลังกระทบกับแส้ที่หญิงสาวฟาดลงมา

“คุณหนู…อ๊าาา”