แปะ ๆ “ฝีมือไม่เลว” ต้าหลงปรบมือให้หนิงฮวาอย่างชื่นชม
“พี่หนิงฮวาพัดของท่านนั้นไม่ธรรมดาเลยเจ้าค่ะ” หนิงอันเอ่ยชมเช่นกัน
“ท่านพ่อข้าเห็นคนร้ายแต่ไม่ชัดมากนัก เหมือนเขาจะใช้อาคมปิดกันการมองเห็น เรือนหลังนั้นจะอยู่ท่ามกลางป่าเขา ข้าคิดว่าพวกเขาต้องลงมืออีกแน่” หนิงอันเล่าถึงสิ่งที่นางเห็นในนิมิต
“เดี๋ยวคืนนี้ข้าจะลองช่วยเจ้าออกค้นหา ข้าคิดว่าพวกเขาไม่น่าจะอยู่ไกลจากที่นี่มากนัก”
“ขอบคุณเจ้าค่ะ”
ตกเย็นกลุ่มที่มาทำงานถางหญ้าก็กลับมา หนิงอันจ่ายเงินให้พวกเขาจนครบทุกคน และนางยังบอกกับพวกเขาอีกว่าให้พาบุตรสาวมาฝากไว้ที่บ้านของนางชั่วคราวเพื่อความปลอดภัย
จางมู่ซวนแอบคิดในใจว่า หากคนร้ายบุกมาจับเด็กสาวจริง ๆ นางจะปกป้องชีวิตบุตรสาวเขาได้จริงหรือ นางยังเด็กและเยาว์วัยนักหากต้องต่อสู้กับคนร้าย เขากลัวว่านางเสียอีกที่จะต้องเป็นฝ่ายถูกจับไป แต่ในความรู้สึกอีกส่วนหนึ่งก็บอกว่าให้เชื่อใจนาง เอาเถอ
