Chapter 34.1

2028 Words

First Person POV Hindi ako makakibong lalo. Alangan namang aminin ko gayong mas lalo lamang itong maiinis sa akin. At hindi naman do'n matatapos ang problema at usapan kung sakali, siguradong uusisain ako nito nang maraming katanungan. Baka lalo lang lumaki ang gulo at hindi pagkakaunawaan. "Let me rephrase it, may problema ba tayo, Chance?" matigas ang tonong tanong nito. Chance. Kinakabahan na ako lalo kapag ganyan na ang tono nito, kapag tinatawag na ako sa totoong pangalan ko. Alam ko kasing nagpipigil lamang ito ng galit. At pansin ko na tinawag na rin ako nito sa pangalan ko kanina, wala na ring lambing sa boses nito. Umiling ako. "W—Wala." "Then, bakit iba ang nararamdaman ko? Pakiramdam ko ay may itinatago ka? Na minsan ay nagdadahilan ka lang? May hindi ba ako alam? May hi

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD