เจ้านายที่รัก

4 ทำงานวันแรกของอติมา

4

ทำงานวันแรกของอติมา

อติมาตื่นขึ้นมาแต่เช้าพร้อมกับแม่ของเธอที่ต้องไปเตรียมของใส่บาตรให้กับจารวีซึ่งเธอทำอย่างนี้เป็นประจำทุกวันอยู่แล้ว

“แม่คุณภพบอกให้หนูไปรอกี่โมงคะ หนูจะได้อาบน้ำแต่งตัวให้ทันเวลา” อติมาพูดขึ้นมาพร้อมกับนั่งมองนาฬิกาที่ติดอยู่ผนัง

“ประมาณสิบโมงหนูไปนอนก่อนก็ได้นะ เพราะเห็นคุณภพบอกว่าวันนี้ไม่ได้ไปทำงานแต่เช้า” สิริมาบอกกับลูกสาวของเธอแล้วก็เดินไปอาบน้ำล้างหน้าก่อนที่จะเดินไปที่บ้านของข้ามภพเพื่อทำหน้าที่ตอนเช้าก่อนที่จะเข้างานจริง ๆ อีกช่วงตอนสาย ๆ

“หนูนอนไม่หลับหรอกค่ะแม่เพราะหนูตื่นเต้นที่จะได้ไปทำงานวันแรก ถ้าอย่างนั้นให้หนูไปช่วยทำอาหารเช้าใส่บาตรช่วยนะคะ” อติมาพูดแล้วก็เดินตามแม่ไปที่บ้านของข้ามภพเพื่อช่วยแม่ทำอาหารเช้าใส่บาตรให้กับคุณจารวี

เมื่อถึงเวลาที่ข้ามภพนัดอติมาให้มารอเพื่อไปทำงานพร้อม ๆ กับเขา อติมากำลังจะก้าวขาขึ้นไปนั่งที่เบาะข้างหลัง

“นี่เธอจะให้ฉันเป็นคนขับรถของเธอหรือไงมานั่งข้างหน้าสิ” ข้ามภพบอกกับเธออย่างนั้น อติมาก็เดินมานั่งข้าง ๆ เขาด้วยอาการที่เกร็ง ๆ พอสมควร

อติมาขึ้นไปนั่งนิ่ง ๆ ข้ามภพรอให้เธอสวมเข็มขัดนิรภัยแต่เธอก็ไม่ได้มีท่าทีขยับตัวของเธอเลยนอกจากนั่งนิ่ง ๆ นิ่งจนไม่รู้ว่าหายใจหรือเปล่า

ข้ามภพเห็นว่าเธอไม่ขยับสักที เขาจึงเอื้อมมือไปคาดเข็มขัดนิรภัยให้กับเธอ

“นี่คุณจะทำอะไรของคุณเนี่ย” อติมาที่ไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไรแต่ใบหน้าหล่อ ๆ กลิ่นกายหอม ๆ ของเขามันทำให้เธอใจเต้นไม่เป็นส่ำขึ้นมาในทันที

มือของเขาดึงเข็มขัดนิรภัยออกมาแล้วก็คาดให้เธอล็อคให้เรียบร้อยทุกอย่าง อติมาถอนหายใจเฮือกใหญ่เมื่อเขาขยับตัวไปนั่งที่เบาะของเขาตามเดิม

“เธอคิดว่าฉันจะทำอะไรเธออย่างนั้นหรอ ก็คาดเข็มขัดให้นี่ไง รอตั้งนานไม่คาดสักทีไม่รู้ว่าอ่อยให้ฉันคาดเข็มขัดให้หรือเปล่าก็ไม่รู้” ข้ามภพพูดทีเล่นทีจริงเพราะกวนให้เธอรู้สึกไม่เกร็งกับเขาแต่กลับกลายเป็นเขาเองในตอนนี้ที่เกร็งเพราะกลิ่นกายสาวของเธอที่มีน้ำหอมกลิ่นอ่อน ๆ พรมอยู่ตามร่างกายของเธอทำให้หัวใจของเขาเต้นเร็วแทบไม่เป็นจังหวะ

“คุณก็พูดไปเรื่อย ใครจะไปอ่อยแค่คาดเบลล์” อติมาพูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของเขาเล็กน้อยก่อนจะมองไปข้างหน้าด้วยความเกร็ง ๆ ที่ต้องมาทำงานกับข้ามภพ

เมื่อมาถึงที่ทำงานหน้าที่ของอติมาคือการที่อยู่ข้าง ๆ เขา คอยทำทุกอย่างที่เขาสั่งไม่ว่าจะเป็นซื้อกาแฟชงกาแฟซื้อขนมเอาเอกสารไปส่งทำหน้าที่ทุกอย่างที่เขาสั่ง

“แอลไปซื้อผลไม้สดใต้ตึกให้หน่อย” ข้ามภพสั่งให้เธอไปซื้อของที่เขาต้องการ

“คุณต้องการผลไม้อะไรคะ” อติมาเอ่ยถามเขาทันที เธอก็ไม่ได้รู้สึกว่าเขาใช้งานเธอมากหรืออะไรเพราะอย่างน้อย ๆ ตอนนี้เธอก็ไม่ต้องไปเป็นเมียน้อยของเสี่ยโรคจิตขี้โกงอย่างเสี่ยชิต

“เอาผลไม้อะไรก็ได้ที่เธออยากให้ฉันกิน” ข้ามภพพูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของเธอยิ้ม ๆ แต่อติมากลับมองว่าเขากำลังมอบงานหนักให้กับเธอเพราะเธอไม่รู้เลยว่าเธอจะซื้อผลไม้อะไร

“อะไรก็ได้ถ้าฉันซื้อมาไม่ถูกใจคุณล่ะ” อติมาพูดขึ้นมาเพราะเธออยากให้เขาเจาะจงสิ่งที่เขาอยากได้เพื่อที่จะได้ถูกใจของเขา

“ก็ไม่กินไง” ข้ามภพพูดขึ้นมายิ้ม ๆ เขาแค่อยากทำตัวให้เป็นกันเองกับเธอจึงหาเรื่องแกล้งเธอเท่านั้นเอง อติมาที่ได้ยินอย่างนั้นก็แทบอยากจะกระโดดกอดคอตีเข่าเขาเหลือเกิน

“เธอจะคิดมากทำไมก็ซื้อในสิ่งที่เธอชอบกินไง นี่งบ” ข้ามภพยื่นเงินให้กับเธอ

อติมาเดินไปซื้อผลไม้อะไรก็ได้ตามที่เขาสั่งซึ่งเธอก็ยังไม่รู้ว่าจะซื้ออะไรดีเพราะเขาเล่นไม่บอกว่าอยากกินอะไรอย่างนี้ก็ยิ่งทำให้เธอคิดหนักไปกันใหญ่

อติมาเดินมาที่รถเข็นผลไม้เธอก็นึกขึ้นมาได้ในทันทีว่าเธอจะซื้ออะไรไปให้เขาดี

“ในเมื่อไม่บอกว่าอยากกินอะไรใช่มั้ยได้เลยเดี๋ยวจัดให้ตามคำขอ” อติมาเดินไปหาคุณป้ากับคุณลุงที่ขายผลไม้รถเข็น

“คุณลุงคะเอาทุกอย่างที่มีเลยค่ะ นี่ค่ะงบ” อติมายื่นเงินให้กับคุณลุงที่กำลังตักน้ำแข็งแช่ผลไม้ให้เย็นฉ่ำ

“เอาหมดนี่เลยหรอครับ” คุณลุงที่เห็นเงินใบสีเทาที่ยื่นมาให้ก็ตกใจเพราะยังไม่เคยมีใครมาซื้อทีละมากเท่านี้มาก่อน

“ใช่ค่ะ จัดมาเลยค่ะ” อติมาพูดขึ้นแล้วก็รอให้คุณลุงกับคุณป้าช่วยกันจัดผลไม้ใส่ถุงให้กับเธอ

อติมาเดินถือถุงผลไม้หนึ่งพันบาทคนเดียวไม่หมดเธอจึงเรียกยามที่ยืนอยู่หน้าตึกให้มาเอาไปกินช่วย แต่ก็ยังเหลือเยอะ ทั้งยามทั้งคุณลุงต้องเป็นคนช่วยถือขึ้นไปข้างบนช่วยเธอ

อติมาเปิดประตูเข้าไปพร้อมกับผลไม้นานาชนิดที่เธอซื้อมาให้เขาเลือกอย่างเต็มที่

“นี่เธอซื้ออะไรมาเยอะขนาดนี้” ข้ามภพที่เห็นกองผลไม้มากมายวางที่โต๊ะก็ถามเธอขึ้นมาอย่างสงสัย

“ก็คุณไม่บอกว่าอยากได้อะไรก็เลยเหมามาให้เลือกไงคะ คุณเลือกที่ชอบ ๆ ที่เหลือก็แจกพนักงานด้วยไงคะ จะได้ดูเป็นเจ้านายที่แสนใจดีของพนักงานที่น่ารักทุก ๆ คน

“นี่เธอแกล้งฉันใช่มั้ยแอล” ข้ามภพมองหน้าเธออย่างเคือง ๆ เพราะเขาไม่คิดว่าเธอจะร้ายขนาดนี้

“ไม่ได้แกล้งเลยก็ทำตามคำสั่งทุกอย่าง” อติมาพูดแล้วก็หันหน้าไปยิ้มอย่างพอใจเพราะหน้าของข้ามภพตอนนี้กำลังเหมือนโดนอติมาชกมาที่หน้าอย่างแรง