3
ขายสมบัติชิ้นเดียวที่มี
สิริมาทำงานกับจารวีมาหลายปีเวลาเธอมีปัญหาเดือดร้อนอะไรจารวีก็จะรู้ว่าเธอมีปัญหาเพราะสีหน้าของสิริมามันแสดงอาการออกมาอย่างชัดเจน
“สิริมาเธอเป็นอะไรหรือเปล่าทำไมหน้าตาของเธอดูเหมือนกำลังมีปัญหาหนักใจ” จารวีที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ ๆ เธอก็เหลือบไปเห็นสีหน้าท่าทางของสิริมาแล้วสัมผัสได้ถึงความเศร้าของเธอ
“มีเรื่องทุกข์ใจค่ะคุณนาย” สิริมาพูดออกไปตามจริงเพราะเธอก็ไม่รู้จะโกหกไปทำไม
“มีเรื่องอะไรทำไมไม่บอก” จารวีที่เห็นสิริมาทำงานมาด้วยเป็นเวลานานเวลาที่เธอมีอะไรที่ไม่สบายใจเธอก็ไม่อยากให้สิริมาเก็บไว้คนเดียวเพราะสิริมาคือแม่บ้านที่ทำงานดีและอยู่มานานจึงมีความผูกพันธ์กันเป็นธรรมดา
“สิริพูดตรง ๆ เลยนะคะ คือสิริติดหนี้การพนันค่ะ” สิริมาพูดขึ้นมาจารวีเองก็ไม่อยากเชื่อว่าสิริมาจะเป็นคนที่ติดเล่นการพนัน
“ทำไมเธอไปยุ่งกับการพนันล่ะ รู้ทั้งรู้ว่ามันไม่ดี” จารวีพูดกับเธออย่างใจเย็นเพราะเธอก็ไม่อยากซ้ำเติมเธอไปมากกว่านี้
“มันเป็นเพราะความโลภของสิริเองเพราะเคยได้แล้วก็อยากได้อีกแต่พอเป็นหนี้ก็หวังว่าเล่นแล้วจะได้เงินมาใช้หนี้แต่กลับมีหนี้มากกว่าเดิมแล้วยังโดนโกงอีก” สิริมาพูดออกมาน้ำตาของเธอก็ไหลเอ่อออกมา
“แล้วเป็นหนี้เท่าไร” จารวีเอ่นถามเธออย่างใจเย็น สิริมาก็ร้องไห้ออกมาหนักอย่างต่อเนื่อง
“ห้าแสนค่ะ” สิริมาพูดขึ้นมา จารวีที่ได้ยินก็ต้องตกใจอีกรอบเพราะเป็นเงินที่มากพอสมควร
“ทำไมได้ไปเล่นเป็นหนี้เยอะอย่างนี้นะสิริมา” จารวีได้ยินก็สงสารมาก ๆ
“จริง ๆ สิริก็เป็นหนี้แค่สองแสนแต่อีกสามแสนพวกมันโกงขึ้นมาอีกทีแต่ที่ทำให้สิริคิดมากคือมันให้สิริหาเงินมาใช้หนี้มันภายในสามวันถ้าหามาไม่ได้มันจะเอายัยแอลไปเป็นเมียของพวกมัน” สิริมาพูดจบก็หลั่งน้ำตาออกมาไม่หยุด
“สิริสงสารลูกที่ต้องมารับกรรมในสิ่งที่ลูกไม่รู้เรื่อง”
“น้าสิริครับ เอาอย่างนี้มั้ย น้าขายแอลให้ผมแล้วผมจะใช้หนี้ให้น้าทั้งหมดแต่น้าไม่ต้องมาใช้หนี้ผมแค่ให้แอลมาทำงานกับผมก็พอ” เสียงของชายหนุ่มที่เดินมาได้ยินเรื่องที่สิริมาเล่าให้แม่ของเขาฟัง
ชายหนุ่มผู้นี้ก็คือข้ามภพนั่นเอง ข้ามภพสนใจในตัวของอติมาตั้งแต่ที่เขาเรียนจบกลับมาจากต่างประเทศแล้วได้รู้จักกับเธอแต่เขาไม่กล้าจีบเธอเพราะดูท่าทางของเธอจะไม่ค่อยอยากรู้จักเขาสักเท่าไร
“เรื่องนั้นน้าก็ต้องถามลูกสาวของน้าดูก่อนว่าเธอจะเห็นด้วยหรือเปล่าถ้าน้าจะขายเธอให้กับคุณภพอย่างนี้” สิริมาพูดขึ้นมาพร้อมกับเช็ดน้ำตาของเธอ
“อย่าเรียกว่าขายเลยครับเรียกว่าให้เธอมาทำงานแล้วกันครับ เรียกว่าขายมันดูแปลก ๆ และดูไม่ให้เกียรติกับแอลด้วย แต่การทำงานของแอลจะไม่มีหน้าที่ตายตัวนะครับแต่ต้องไปกับผมทุกที่แค่นั้นครับ” ข้ามภพบอกกับสิริมายิ้ม ๆ เพราะนอกจากเขาจะได้ช่วยให้สิริมาใช้หนี้แล้วยังได้ช่วยให้อติมาหลุดพ้นจากคนชั่ว ๆ แต่ที่สำคัญที่สุดน่าจะเป็นการที่เขาจะได้อยู่ใกล้ ๆ เธอนั่นเอง
จารวีนั่งมองลูกชายอย่างรู้ทันเพราะเธอรู้จักนิสัยของลูกชายของเขาดีว่ากำลังคิดจะทำอะไร เมื่อสิริมาออกไปเธอก็พูดแซวลูกชายของเธอทันที
“ภพคิดจะทำอะไรแม่รู้นะแต่ก็อย่าลืมว่าภพมีแฟนอยู่นะลูก อย่าล้อเล่นกับความรู้สึกคนอื่นนะลูก” จารวีพูดแค่นั้นเพราะเธอก็เคารพในการตัดสินใจของข้ามภพ
สิริมากลับมาที่บ้านพักเห็นลูกสาวของเธอกำลังนั่งนับเงินที่เธอหยอดกระปุกมานานเป็นปี แต่มันไม่ได้เพียงเสี้ยวของหนี้ที่แม่ของเธอได้สร้างมันขึ้นมา
“แอลลูกแม่มีเรื่องอยากถามลูกหน่อย” สิริมาพูดขึ้นมาก่อนที่จะเดินไปนั่งข้าง ๆ ลูกสาวของเธอ
“แม่มีเรื่องอะไรหรอคะ” อติมาเอ่ยถามแม่ของเธอพร้อมกับนับเงินในมือของเธอ
“คุณภพเขาจะใช้หนี้ให้เราแต่หนูต้องทำงานกับเขา หนูโอเคหรือเปล่า” สิริมาพูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของลูกสาวของเธอ
“ถ้าเป็นอย่างนั้นมันก็ดีกว่าที่หนูต้องไปเป็นเมียไอ้คนชั่วนั่น ถ้าอย่างนั้นก็ตกลงค่ะ” อติมาพูดขึ้นมาพร้อมกับเก็บเงินของเธอใส่กระปุกของเธอตามเดิม
“แม่ขอโทษนะลูก ต่อจากนี้แม่จะไม่ทำอย่างนี้อีกเป็นเพราะแม่อยากได้ โลภมากหันไปพึ่งการพนัน” สิริมาพูดทีไรน้ำตาของเธอก็ไหลออกมาทุกที
“ไม่เป็นไรหรอกแม่ มันกำลังจะผ่านไปแต่มาอย่าทำอย่างนี้อีกนะคะ หนูกับแม่มีกันแค่สองคนนะคะ ครั้งต่อไปเราสองคนอาจไม่โชคดีอย่างนี้ก็ได้นะคะ” อติมาบอกกับแม่ของเธอทั้งน้ำตาแล้วทั้งสองก็กอดกันด้วยความรักที่มีให้กันและกัน
ข้ามภพเองกลับตื่นเต้นที่จะได้อยู่ใกล้อติมาตลอดเวลาโดยที่เขาไม่ต้องไปแอบมองเธออย่างแต่ก่อนอีกต่อไป ข้ามภพนอนยิ้มอยู่คนเดียวแล้วก็กลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงนอน