Maliwanag, sobrang liwanag. Parang sa mga mata ni Leyla nakatutok ang buong araw dahil sa liwanag na kan’yang nakikita. Tumingin siya sa itaas, tumingin siya sa bawat pader, kahit na ang pinto, lahat ng nakikita niya ay kulay puti. Hindi niya nagugustuhan ang pamilyar na imaheng nabubuo sa kan’yang isipan. Naroon na naman ba siyang muli? Bakit tila ba nakita na niya ang lugar na ito noon? She tried lifting her body but she felt too weak, and instead, she was left with no choice but to stay in that not so comfortable bed. The mattress on her back felt a little too familiar, she hates it more and more every second. Bakit ganoon? Bakit parang naroon na naman siya sa lugar na gustong- gusto na niyang kalimutan? Bakit parang naroon na naman siya sa lugar na gusto niyang takbuhan na lang. Every
