Kadir'in kucağında, karşımızda annelerimize yakalanmamız beni telaşa düşürdü. Hızla Kadir'in kucağında atlamaya çalıştım ama buna asla izin vermeyip beni göğsüne çekti.
"Uslu dur Mahira!" diye beni uyararak annemlere döndü. Ona öfkeyle göz devirdim.
"Bu kızın sonunda soğuktan zatürre olacak Ayşe teyze." Diyerek beni resmen anneme şikayet etmeye başladı.
"Yalın ayakla olduğu yetmezmiş gibi bir de soğuk suyla balkon temizlemeye kalkışmış. Soğuktan yürüyemiyor bile!" Bana gözlerini dikince suçlu bir şekilde anneme döndüm.
"Anne vallahi iyiyim." Diye sızlandım.
"Ay biz de oraya geliyorduk," annem Asiye teyzeye döndü. "Sen geç ahiretliğim, ben deli kızımı eve götürüp sonra gelirim." Dediğinde Kadir araya girdi.
"Siz gidin, ben bırakırım," anneme döndü. "Zaten yürüyecek hali de yok gibi."
