Yatağımda uzanmış boynumdaki kolyeyle oynuyordum. Dün gece Kadir abiye söylediklerimi düşündükçe yanaklarım kızarıyor, göğsümde bir yerde şiddetli fırtınalar meydana geliyordu. Ona takılmak için seninle evlenirim demem o anın büyüsüyle ağzımdan çıkan bir kelime olmuştu ama şimdi derin manasını düşündükçe kalbimin ritimleri değişiyordu.
Aptal bir utançla kafamı yastığa gömerek sırıttım. Bana her ne oluyorsa çok güzeldi. Bunu hemen kızlara söylemem gerekiyordu ama Beren bu aralar sınavları olduğu için oldukça yoğunken, Meyra ise hala balayındaydı.
"Mahira, kızım haydi öğlen oldu uyan artık." Annemin odama ani dalışıyla yüzümdeki sırıtışla yakalandım.
"Ne o, ne kendi kendine sırıtıyorsun?" Tek kaşını kaldırarak imayla yatağımın ucuna oturduğunda kalçama şaplak atmayı da ihmal etmemişti.
"
