Yaklaşık kırk dakika sonra varacağımız yere gelmiştik. Annem ile Asiye teyzenin yaptığı işe içten içe kızıyordum. Her ihtimali düşünmüş fakat beni asla o ihtimal dahiline sokmamışlardı.
Karşılarına çıkıp yeter o kişi benim diye haykırmak istiyordum. Onlar zaten bu kadar yakınken ben ve Kadir'in adına mutlu olmaları gerektiğini düşünüyordum. Lakin ikimizin de annesi bu işi istemiyorlardı. Asiye teyze de, annem de açık bir şekilde göstermişlerdi.
"Sen de var mı bir şeyler Mahira?" Asiye teyzeye dudak bükerek kafamı olumsuzca salladım.
"Maalesef," derin bir nefes aldım. Artık buna son vermeliydim. "Zaten neden onu oyaladığımı fark etti ben de mecburen söyledim." Diyerek yalan söyledim. İki kadına da yalan söylemek istemiyordum.
"Ay hayırlısıyla bu falcı her şeyi çözsün."
"Çok pahalıymış
