Annemler bu sabah yola çıkmıştı. Gül yolculuk için o kadar sabırsız ve heyecanlıydı ki, oldukça tatlı görünmüştü gözüme. Abimlerle birlikte yolcu ettikten sonra abim kurstan dolayı okula tekrar gitmiş, ben de evi temizleyip düzenledikten hemen sonra Meyra'nın yanında soluğu almıştım.
Eczanede tek olmanın rahatlığıyla birlikte oturmuştuk.
"E anlat aşkım?" Parmaklarımı iç içe geçirmiş kıvranıyordum.
"Onun yanındayken mutluyum," dudaklarımı ıslatarak Meyra'nın güven dolu gözlerine baktım. "Annemler buna karşı çıkacak biliyorum ama sanırım onunla olmayı istiyorum. Beni güzel seviyor." Heyecanlıydım. İçimdeki sevgi birkaç günün sevgisi değildi. Yılların sevgisini göğsümde taşırken onun bu güzel hislerini geri çevirmeyecektim.
Bizden nasıl olurdu bilmiyorum ama ikimize de o şansı verecektim
