Asiye teyze ile annem saatlerce oturmuş bana yapmam gerekenleri söyleyip durmuştu. Önce onunla aramı iyi tutmaya çalışacak ardından bir şekilde dertleşmesi için ikna edecekmişim.
Defalarca itiraz etmeye kalkışsam bile bilgisayar ve telefonu düşününce yerime sinmiştim. Onların aksine kendi planım vardı. Bunu ona yetiştirmem gerekiyordu.
Nihayet odama girdiğimde kapıyı ardımda kapatarak telefonu aldığım gibi onu aradım. İkinci çalışta açıldı.
"Sanırım küçük bir sorunumuz var." Diyerek korkuyla fısıldadım.
"Ne oldu?" sesi endişeliydi. "Balkona çık seni görmeliyim." Ardından balkona çıktığına dair sesler duydum.
"Ben iyiyim." Balkona çıktığımda bakışları hızla üzerimde gezindi. İyi olduğumu görür görmez bakışları yumuşadı, rahat bir nefes bıraktı.
Saçını gergince karıştırarak, "Ne oldu?"
