Shiela’s POV
Napatitig lamang ako sa kisame habang nag-iisip. Hindi ko alam kung ano-ano ang nararamdaman ko ngayon—takot, pangamba, at kaba sa kung ano ang naghihintay sa bukas ko. Nagpadala ako sa tukso ng damdamin ko at ibinigay ko kay Sir Tristan ang sarili ko.
Napatingin ako sa gilid ko. Tulog pa si Sir. Napabuntong-hininga ako dahil mas nangingibabaw ang pag-aalala kaysa paghanga ko sa kanya. Hindi ito ang pangarap ko. Hindi ito ang gusto kong mangyari. Marami akong pangarap para sa amin ni Papa, pero heto ako ngayon—isinugal ko ang buhay ko sa isang bagay na walang kasiguraduhan para lang sa pera.
“Uhm…” ungol ni Sir habang bahagya siyang gumalaw.
Agad akong tumalikod at nagpanggap na tulog. Ramdam kong bumangon siya kaya pinabayaan ko na lamang. Sabi naman niya kagabi, hindi mu
