หนึ่งปีต่อมา
หลังจากทำพิธีศพของบิดาชายหนุ่มเป็นอันเสร็จสิ้น ภาคินน์พามารดาและน้องชายวัย5ขวบเดินทางกลับประเทศไทยทันที และมาอาศัยอยู่กับปู่ซึ่งเป็นคนเลี้ยงดูมารดาของภาคินน์มาตั้งแต่เด็กเพราะปู่ไปรับมารดาของภาคินน์มาจากบ้านเด็กกำพร้า และมารดาของภาคินน์ก็ยินยอมให้เป็นบิดาของเธอแล้วปัจจุบันก็กลายเป็นคุณปู่ของภาคินน์นั่นเอง คุณปู่ผู้ที่เป็นมาเฟียมีอำนาจยิ่งใหญ่ร่ำรวยมีเงินทองมรดกมหาศาลแห่งตะวันออก มีเชื้อสายเป็นคนจีน ณ ปัจจุบันอาศัยอยู่ที่คฤหาสน์หลังใหญ่ในประเทศไทยทำธุรกิจหลากหลาย
คฤหาสน์หรูหลังใหญ่
วันนี้เป็นวันที่ภาคินน์จะขึ้นครองตำแหน่งสืบทอดทายาทมาเฟียคนต่อไปจากปู่ของเขาและคุณปู่ก็จะยกมรดกทุกอย่างรวมถึงธุรกิจที่มีอยู่ให้ภาคินน์เป็นคนดูแล และจะถูกเปลี่ยนชื่อให้เป็นชื่อของภาคินน์เท่านั้น เพราะคุณปู่ก็อายุมากแล้วต้องยกทุกอย่างให้กับหลาน
แปะ! แปะ! แปะ!
เสียงปรบมือพร้อมเพียงกันในคฤหาสน์หลังใหญ่หลังจากเสร็จสิ้นพิธียกตำแหน่ง มีผู้คนมากมายและหลายๆตระกูลมาร่วมแสดงความยินดี รวมไปถึงตระกูลหยกมังกรก็มาด้วยเช่นกัน
เมื่อพิธีเสร็จสิ้นแขกทุกคนทะยอยเดินทางกลับบ้าน คุณปู่และภาคินน์ก็เดินมาส่งแขกจนครบทุกคน จากนั้นภาคินน์ก็เดินไปหาพอร์ชและธาราที่กำลังยืนคุยกัน
“ยินดีกับมึงด้วยนะภาคินน์” พอร์ชเอ่ยพูดขึ้นเมื่อเห็นภาคินน์เดินมาหา เขาก็เป็นหนึ่งในมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่แห่งตระกูลหยกมังกร
“ขอบใจพวกมึงทั้งสองคนมากนะเว้ย” ภาคินน์เอ่ยพูดขึ้นเขาดีใจที่เพื่อนมาร่วมแสดงความยินดีกับเขา
“ไม่เป็นไรหรอก” ธาราเอ่ยตอบฝ่ามือหนาตบหลังภาคินน์เบาๆ
“เดี๋ยวกูคืนเงินให้มึงเดือนหน้านะไอ้พอร์ช กูขอเคลียร์ทุกอย่างให้จบก่อน” ภาคินน์จะเอาเงินที่ยืมไปใช้หนี้ก่อนและจะจัดการตามแผนที่ตัวเองคิดเอาไว้
“เออๆ ไม่เป็นไรวันไหนก็ได้ไม่รีบ”
“กูขอนอกเรื่อง แล้วมึงมีเมียยังว่ะ” ธาราเอ่ยถามภาคินน์กลัวว่าเพื่อนจะมีภรรยาก่อนตัวเอง
“ยัง กูจะไปหาเมียมาแต่ไหนว่ะไอ้ธา”
“อย่ารีบมีนะเว้ยรอกูก่อน มึงอย่าเหมือนไอ้พอร์ชนะ แม่ง! หนีไปมีเมียก่อนเพื่อน” ธาราทำสีหน้าน้อยใจใส่พอร์ชที่มีภรรยาก่อนเพื่อน
“อ้าว! มันอยู่ที่หัวใจเว้ย” พอร์ชเอ่ยตอบเขาก็ไม่คิดเหมือนกันว่าตัวเองจะเริ่มมีความรักครั้งใหม่หลังจากที่พักหัวใจมานานแสนนาน
“กูคิดว่ามึงจะตรอมใจตายแล้วที่โดนเมียทิ้งวันนั้น” ภาคินน์เอ่ยพูดขึ้นเพราะพอร์ชเล่าเรื่องทุกอย่างในวันนั้นให้เพื่อนฟัง
“ก็เกือบตายแล้วนะ สักพักกูได้ยินเสียงเขาเรียกเว้ย แม่ง สะดุ้งตื่นมาเลย” ในตอนที่พอร์ชนอนกลั้นหายใจบนเตียง อยู่ๆเขาก็ได้ยินเสียงของฮารินมาเรียก ทำให้เขาเรียกสติตัวเองกลับมาและส่งคนออกตาหาเธอทันที จนทุกวันนี้คลั่งรักกันมาก
“กูบอกแล้วอย่ามีเมียก่อนเพื่อน” ธาราเอ่ยพูดขึ้นพร้อมมองตาขวางใส่พอร์ช เขาได้แต่พึ่งพาโชคชะตาหวังว่าสักวันจะมีผู้หญิงมาเป็นคู่ชีวิต
“ฮ่า! ฮ่า!” ภาคินน์หัวเราะอย่างชอบใจกับการกระทำของธาราและพอร์ชที่หยอกล้อกัน
“งั้น! กูกลับก่อนนะ” ธาราบอกลาเพื่อนสนิท และเดินทางออกจากคฤหาสน์พร้อมครอบครัวทันที
“ไว้เจอกันใหม่นะไอ้คินน์” พอร์ชเอ่ยพูดขึ้นและเดินทางกลับเช่นเดียวกัน
ภาคินน์โบกมือลาเพื่อนสนิททั้งสองเขาดีใจที่ยังมีเพื่อนดีๆอย่างพอร์ชและธาราที่อยู่เคียงข้างและยังคอยช่วยเหลืออยู่ตลอด
“ผมขอบคุณปู่มากๆเลยนะครับ” ภาคินน์หันไปเอ่ยพูดกับชายวัยสูงอายุที่เดินมายืนอยู่ข้างๆเขา
“ไม่เป็นไรหรอกหลานรัก ยังไงลื้อก็ต้องสืบทอดต่อจากอั๊วอยู่แล้ว ดูแลทุกอย่างให้ดีล่ะ”
“ครับ อาทิตย์หน้าผมจะนำเงินไปใช้หนี้ให้หมด”
“อันไหนที่ปล่อยวางได้ ก็ควรปล่อยนะ ใช้หนี้เสร็จลื้อก็กลับมาดูแลธุรกิจแทนอั๊วให้รุ่งเรืองเงินทองไหลมาเทมา” เฟยเจินไม่อยากให้ภาคินน์ทำเรื่องไม่ดี แค่มองดูสีหน้าของเขาก็รู้แล้วว่าภาคินน์คิดจะแก้แค้นให้กับบิดาของเขา
“......” ภาคินน์นิ่งเงียบเมื่อคำพูดของปู่บ่งบอกให้เขาปล่อยวางเรื่องในอดีต
“ใครมันทำอะไรไว้ สักวันกรรมจะตามสนอง ลื้อเชื่ออั๊ว ทำแต่สิ่งดีๆ อย่าคิดร้ายต่อผู้อื่นไม่ว่าเขาจะทำเราก่อนก็ตาม”
“ปู่ครับ แต่พวกมันฆ่าพ่อผมยังไงผมจะต้องเอาคืนให้สาสมกับสิ่งที่พวกมันทำ” ภาคินน์พยายามจะอธิบายให้ปู่เข้าใจ
“อั๊วรู้ ลื้อแก้แค้นไปมันก็ไม่มีประโยชน์หรอกนะ” เฟยเจินพึ่งจะมารู้เรื่องเมื่อภาคินน์และมารดากลับมาหา ภาคินน์เป็นคนเล่าเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้ฟัง จากนั้นปู่ก็นำเงินจำนวนหลายพันล้านให้กับภาคินน์เพื่อเอาไปใช้หนี้ ถ้าปู่รู้เร็วกว่านี้บิดาของเขาก็จะได้ไม่ต้องมาตาย
“ผมไม่สน” ภาคินน์เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมยังไงเขาก็จะทำตามความต้องการของตัวเอง
“ตามใจลื้อก็แล้วกัน อั๊วไม่ห้ามเพราะโตแล้วคงจะคิดได้” ว่าจบปู่ก็เดินกลับเข้าไปในบ้านทันที ถึงจะคอยห้ามคอยตักเตือนปู่เชื่อว่าภาคินน์คงจะไม่ฟัง
ภาคินน์ยืนกอดอกนึกย้อนเรื่องราวที่ผ่านมา สิ่งที่คับแค้นใจมากที่สุดคือหญิงสาวคนนั้นพูดเย้ยหยันเขา ภาคินน์ไม่มีวันลืมเขาจำได้ทุกคำพูดของหญิงสาวที่มาเก็บเงินถึงหน้าบ้าน
ในใจของเขาคิดอยากจะจัดการกับผู้หญิงที่ชื่อ ริต้า คนเดียวเท่านั้นเขาจะทำให้เธอต้องเจ็บปวดอย่างทรมานถึงแม้ว่าบิดาของหญิงสาวจะเป็นคนมาหลอกเขาแต่ภาคินน์ก็เลือกที่จะทำกับเธอแทนเพราะเป็นลูกสาวคนเดียว
เฟยเจิน คือชื่อคุณปู่ของภาคินน์และเป็นคนที่รับเลี้ยงมารดาของภาคินน์ มีเชื้อสายจีนมาทำธุรกิจและสร้างบ้านอยู่ที่ประเทศไทยมีทรัพย์สมบัติมากมาย