GÜNÜMÜZ
KERİM KURTBEY
Elimde Deniz'in günlüğü ile o odada ne kadar kaldım bilmiyorum ama okuduklarım nefes almama engel oluyordu. O bunca acıyı yaşarken ben onu bulamamıştım.
Benden kaçtığı için ona kızarken onun yaşadıkları...
Benden nefret etmesi gerekirdi. Beni evinden içeri sokmaması gerekirdi. Hatta o sokak ortasında yardım ettiği kişinin ben olduğumu anladığında beni orada bırakıp gitmeliydi.
O ise sadece adımı anmamaya tövbe etmiş ve kendi hayatından bile vazgeçmişti. Sadece bu dünyadaki zamanını doldurmak için nefes alıyor yemek yiyor uyuyordu.
Bencil pisliğin tekiyim ben. Hala onun yanımda kalmasını istiyorum. Hala sadece kendimi düşünüyorum ve sırf ben istiyorum diye onun yaşadıklarını hiçe sayıp benimle gelmesini istiyordum.
Okuduklarımın ağırlığını üzerimden atamamışken
