DENİZ KARA
Kapıyı açıp ifadesiz bir yüzle karşısına dikildim. 'Gözlerine bakmak yok' diyen iç sesimle birlikte gözlerimi kaşları ile gözlerinin arasına diktim. O gözüne baktığımı düşünecek ve etkilenmediğimi görecekti.
Kapıyı açmamla kafasını kaldırıp bana baktı: "Nolur bana bir kez konuşmak için fırsat ver, Deniz kızı"
"Öncelikle bana Deniz kızı demeyi bırak. O geçmişte kaldı ve ben bu durumdan memnunum. Eğer beni rahatsız etmek istemiyorsan bunu hallet önce. İkinci olarak söyleyeceğin herhangi bir şey neyi değiştirecek sanıyorsun ki? Aradan 5 yıl geçti..."
"4 yıl 8 ay 17 gün..." dediğinde şaşırdım. Günleri mi sayıyordu. 'ne o hoşuna mı gitti?' diyen iç sesimle kendimi topladım.
"Neyse ne! Bunun hiçbir önemi yok artık benim için. Söyleyeceğin hiçbir şey de ne benim yaşadıklarımı tel
