แค่นางบำเรอรัก

ตอนที่3 อะไรนะแค่เด็กรับใช้ในบ้าน

แค่นางบำเรอรัก

ตอนที่3

อะไรนะเด็กรับใช้ในบ้าน..!!

............................................................................

ตอนที่ 3 อะไรนะเด็กรับใช้ในบ้าน..!!

ภายในห้องนอนคุณใหญ่หลังจากฤทธิ์ยาหมดไป หลังจากผ่านการเสพสมไปหลายครั้งหลายคราว สภาพภายในห้องนั้นแทบไม่เหลือชิ้นดี ไม่ว่าจะเป็นคนที่่ถูกกระทำ

หรือว่าแม้แต่ ผ้าปูที่นอนที่หลุดลุ่ย และมีรอยเลือดติด

ทั้งหมอน ทั้งหมอนข้าง ระเกะระกะเต็มไปหมด เปรียบดั่งสนามรบคงผ่านการทำศึกมาอย่างหนักแน่นอน

รุ้งที่นอนหลับคาอ้อมกอดคุณใหญ่นั้นแทบไม่มีแรงที่จะลุก ด้วยที่ว่าตอนนี้ระบมไปหมดทั้งร่างกาย

ยิ่งช่วงล่างนั้นยิ่งไม่ต้องพูดถึง แม้แต่จะลุกยังแทบไม่มีแรงขยับได้เลย

ชายหนุ่มมองหญิงสาวที่อยู่ในอ้อมกอด ผู้หญิงคนนี้ทำให้เขามีความสุขอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนหรือเป็นเพราะว่าเธอยังซิง ทุกการสัมผัสทำให้เขาตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา ชายหนุ่มมองหน้ารุ้งที่หลับอยู่ พร้อมกับก้มลงไปหอมที่หัวไหล่

ตามไปด้วยหอมที่หน้าผากของเธอ ก่อนที่เขาจะเคลื่อนกายลุกออกไปจากที่นอน

ชายหนุ่มลุกขึ้นมา พร้อมกับหยิบผ้าเช็ดตัวมาพันไว้ที่ท่อนล่าง จากนั้นห่มผ้าให้หญิงสาว

ก่อนที่เขาจะเดินมาที่โต๊ะเครื่องแป้งภายในห้องแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

เขากดโทรศัพท์ไปหาเข้มลูกน้องคนสนิท...ครับนาย เข้มตอบรับทันทีที่รับโทรศัพท์ของผู้เป็นนาย

จัดการหาที่อยู่ให้เด็กนี่ดูแลค่าใช้จ่ายทั้งหมดให้เรียบร้อย เอาให้สบายที่สุดอย่าให้ขาดตกบกพร่อง

ชายหนุ่มสั่งลูกน้อง

"เอ่อ นายครับ มีเรื่องผิดพลาดครับ" เสียงเข้มสั่นมาตามสายด้วย

ความกังวลว่านายจะว่าอย่างไรบ้าง

หากรู้ว่าหญิงที่นายนอนด้วยทั้งคืนเป็นใครกัน

"ว่าไงนะ..?? ผิดพลาด ผิดพลาดอะไร" อนุชิตเอ่ยถามเสียงเรียบแล้วรอฟังคำตอบจากลูกน้อง

" เอ่อ คือว่า คือว่าเด็กคนนั้นคือ เด็กรับใช้ในครัวของป้านวลครับ" เข้มบอกกับเจ้านายด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

ผ่านสายโทรศัพท์ ด้วยความตระหนกก่อนที่จะรีบเล่าให้เจ้านายฟัง

เข้มรีบเล่าให้เจ้านายฟัง อย่างละเอียด ที่สำคัญป้านวลรู้แล้วด้วยครับ เพราะว่าเมื่อวานป้าเขาจะมาตามเด็กคนนั้น

กลับไปทำงานพอดีว่าเราดันมาเจอกันที่หน้าห้องนายครับ แต่ว่าป้าเขาก็ไม่ได้บ่นอะไรมากมายครับ

เรียกได้ว่าป้าคงเข้าใจนายแหละครับ เข้มรายงานเป็นช็อตๆให้เจ้านายฟัง

" อ่อ งั้นเหรอ งั้นอย่างนี้ยิ่งดี ง่ายดีด้วยไม่ต้องเสียเวลาไปตามหาเมื่อต้องการใช้งาน

เวลาเรียกหาจะได้ เรียกง่ายๆ บอกป้านวลจัดห้องบนตึกใหญ่ให้เด็กนี่ด้วย เดี๋ยวนี้ ตอนนี้เลย อย่างดีเอาให้ดีด้วยแค่นี้แหละ"

อนุชิตสั่งงานเข้มอย่างรวดเร็วทันใจก่อนที่จะกดวางโทรศัพท์ แล้วหันไปมองหญิงสาวที่หลับเป็นตายบนที่นอน

ก่อนที่จะไปนอนลงข้างๆเธออีกครั้งพร้อมกับกอดรุ้งเอาไว้ภายในอ้อมกอด

เข้มที่รับคำสั่งจากเจ้านายรีบวิ่งออกไปหาป้านวลทันทีก่อนที่จะรีบไปจัดการตามที่นายตัวเองสั่ง...

เพราะถ้านายสั่งแล้วนั่นหมายความว่าทุกอย่างต้องเรียบร้อย เพราะงั้นก่อนที่รุ้งจะออกมาแสดงว่าทุกอย่างต้องเรียบร้อยแล้ว

เข้มเข้าไปหาป้านวลพร้อมกับรายงานสิ่งที่เจ้านายสั่งให้ทำ

ป้านวลได้แต่พยักหน้า "ไปทำงานของเอ็งเหอะ ทางนี้ป้าจะจัดการเองไม่ต้องห่วง" ป้านวลบอกกับเข้มก่อนที่จะเดินออกไป

"ขอบคุณมากครับป้า" เข้มกล่าวคำขอบคุณกับหญิงสูงวัย ก่อนที่จะแยกย้ายไปทำงาน

รุ้งที่ตื่นขึ้นมารู้สึกปวดระบมไปหมด ยิ่งช่วงล่างไม่ต้องพูดถึง หญิงสาวพยายามลุกแต่ก็ล้ม อนุชิตที่เดินเข้ามาอุ้มรุ้งกลับไปที่เตียง เพราะเขาเองเพิ่งจะไปอาบน้ำมาเมื่อไม่นานนี้เอง ก่อนที่จะมาเห็นรุ้งที่พยายามจะลุก

เธอเพิ่งมาอยู่เหรอ อนุชิตถามรุ้ง พร้อมกับอุ้มมานั่งที่เตียงนอน "ค่ะ" รุ้งตอบทั้งที่ร้องไห้ เพราะว่ารู้สึกน้อยใจในโชคชะตาของตัวเองกับสิ่งที่เพิ่งจะเกิดขึ้น

"ชื่ออะไร ทำงานประจำ หรือเรียน" อนุชิตยังคงถามรุ้งพร้อมกับเข้ามานั่งข้างๆหญิงสาว

"ชื่อรุ้งค่ะ เรียนปี3 ค่ะ" หญิงสาวก้มหน้าก้มตาตอบคำถาม

"อืมดี จากนี้ไปขึ้นมาอยู่บนตึก เวลาเรียกหาจะได้มาทันใจ ไม่เสียเวลา ค่าใช้จ่ายทุกอย่างจะจัดการให้เองไม่ต้องเป็นห่วง"

"เรียกหา?? หมายความว่าไงคะ??...

.รุ้งถามเพราะว่าไม่เข้าใจกับคำถามที่อนุชิตพูดขึ้นมา

"หมายความว่า มานอนกับฉัน ห้องนี้ หรือห้องไหนก็ตามเมื่อฉันเรียก เสร็จแล้วจะจ่ายให้อย่างงาม มีเงินจะได้ไถ่ตัวเองออกไป เข้าใจมั้ยชัดเจนพอรึยัง ที่สำคัญตลอดเวลาที่เป็นผู้หญิงของฉัน ห้ามไปมีใคร"

อนุชิตพูดพร้อมกับมองหน้ารุ้ง

ก่อนที่เขาจะเชยคางหญิงสาวขึ้นมาแล้วประกบจูบกับปากของรุ้ง ก่อนที่่จะหันมาบอกรุ้ง

" หวังว่าเธอคงเข้าใจนะกับคำว่า

ตลอดเวลาที่เป็นผู้หญิงของฉัน เธอห้ามมีใคร ห้ามคบใคร อย่าให้รุ้งไม่งั้นได้เห็นดีกันแน่"

อนุชิตพูดจบก็เข้ามาไซส์ซอกคอขาวของรุ้ง หญิงสาวเม้มปากเป็นเส้นตรงพยายามข่มน้ำตาเอาไว้

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย

ทั้งที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จไปเมื่อกี้นี้เอง แต่ว่าการที่ได้อยู่ไกล้กับร้องอีกครั้งทำให้ อนุชิตถึงกับเลือดพล่าน

และนั่นทำให้เขาอดใจไม่ไหวที่จะมีอะไรกับเธออีกครั้งหนึ่ง และก็เริ่มบรรเลงเพลงรักขึ้นมาอีกครั้งทันที