แค่นางบำเรอรัก

ตอนที่4 การเปลี่ยนแปลง

แค่นางบำเรอรัก

ตอนที่4

การเปลี่ยนแปลง

แค่นางบำเรอรัก

ตอนที่ 4 การเปลี่ยนแปลง

เช้าวันต่อมารุ้งหอบสังขารที่แทบจะลุกไม่ไหวออกมาจากห้องนอนของนายใหญ่แล้วพาร่างกายที่บอบช้ำของตัวเองตรงไปที่ห้องพักของเธอภายในโซนบ้านพักของคนงานในบ้าน

แต่ว่าเมื่อไปถึงที่ห้องกับพบว่าห้องว่างเปล่า ทำให้เธอตกใจ รุ้งถึงกับนั่งฟุบหน้าร้องไห้

"นี่มันเกิดอะไรขึ้นอีกล่ะเนี่ย"

รุ้งก้มหน้าร้องไห้ออกมาอย่างไม่อายใคร

ป้านวลที่เข้ามาพอดี จึงเดินมานั่งข้างๆ พร้อมกับเอามือลูบหลังหญิงสาวเบาๆ รุ้งเงยหน้าขึ้นมาทั้งน้ำตา

"นี่มันเกิดอะไรขึ้นคะป้า"??

หญิงสาวเอ่ยถามทั้งน้ำตา พร้อมกับรอคำตอบของผู้เป็นป้าเเม่บ้าน

“คุณใหญ่ให้ย้ายไปอยู่ตึกใหญ่ ป้าให้เด็กๆ ขนของไปแล้วต่อไปเอ็งไม่ต้องมาบ้านพักคนงาน อยู่ที่นั่นกินอยู่ที่ตึกใหญ่เลย แค่ทำตัวดีๆ ชื่อฟังคุณใหญ่ก็จะอยู่ที่นี่แบบสบายๆได้ งานการก็ไม่ต้องทำแล้วนะ ชีวิตเอ็งก็คงสบายขึ้นแล้วเเหละรุ้งเอ้ย

แค่ทำตัวดีๆตามที่นายเขาบอกแค่นั้นแหละเข้าใจไหม“

ป้านวลรีบบอกเรื่องความเป็นอยู่ให้กับรุ้งได้ฟัง หญิงสาวตั้งใจฟังมันเป็นอย่างดี

“ป้าจะส่งเด็กไปช่วยดูแลแต่ขอดูก่อนว่าจะส่งใครไปดี อีกอย่าง ถ้าคุณแป้งเมียนายใหญ่กลับมาเอ็งก็ทำตัวดีๆ เชื่อฟังคุณเขาแล้วกัน คุณแป้งเขาใจดี แต่อย่าถามอะไรมากแค่ทำหน้าที่ของตัวเองก็พอ ไปเหอะป้าจะพาไปห้อง”

"เมียนายเหรอคะป้า เขาจะไม่ตบหนูเหรอคะ" รุ้งเอ่ยถามด้วยความสงสัย

"เอาน่าอย่าถามอะไรมากไปกว่านี้เลย อยู่ๆไปเดี๋ยวก็จะรู้เองนั่นแหละไปเหอะ"

เมื่อพูดจบป้านวลก็พารุ้งลุกขึ้น พร้อมกับพามาที่ตึกใหญ่

ป้านวลพารุ้งมาที่ตึกใหญ่อีกครั้ง โดยพาไปดูแต่ล่ะห้อง พร้อมกับบอกห้องต่างๆให้รุ้งรู้อย่างคร่าวๆ

ห้องคุณใหญ่หรืออนุชิต ห้องคุณแป้ง ห้องพระ ห้องหนังสือ ห้องทำงานคุณใหญ่ และยังมีห้องเปล่าๆ อีก2-3ห้อง ส่วนห้องเธอนั้นเป็นห้องสุดท้าย ป้านวลพูดพร้อมกับพารุ้งเข้ามายังในห้อง ที่ได้จัดเตรียมไว้ให้

ภายในห้องค่อนข้างกว้างขวางใหญ่โตมากกว่าห้องพักคนงานเป็นสิบเท่า ทั้งห้องน้ำในตัว อ่างอาบน้ำ ห้องแต่งตัว รวมไปถึงอุปกรณ์ และของใช้ครบครัน มันกว้างขวางสวยงามมาก รุ้งเองยังอดทึ่งในความอลังการไม่ได้เลยจริงๆ เหมือนฝันมาก ไม่เคยคิดเลยว่าตัวเอง

จะมีโอกาสได้มาอยู่ในที่แบบนี้ แต่ว่ามันไม่ใช่ความโชคดี ไม่ใช่เลยสักนิด

"พักผ่อนซะ..เดี๋ยวยังไงป้าจะให้คนเอาข้าวมาให้นะ" ป้านวลพูดพร้อมกับเข้ามากอดรุ้งเบาๆ

"ป้าคะ ไม่เป็นไรค่ะวันนี้หนูมีเรียนค่ะ" ขอบคุณนะคะ รุ้งบอกกับป้านวล

รุ้งเดินไปสวมกอดป้านวล...

หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วรุ้งออกมาจากห้องผ่านมายังโต๊ะที่อนุชิตนั่งกินข้าวอยู่..รุ้งก้มหน้าก้มตาเดินออกไปชายหนุ่มเรียกไว้

" เดี๋ยว " หญิงสาวชะงักแทบทำอะไรไม่ถูก

"มากินข้าวด้วยกันก่อนสิ เดี๋ยวเป็นลมเป็นแล้งไปหรอก" ชายหนุ่มพูดพร้อมกับกวักมือเรียกรุ้งให้มานั่งกินข้าวด้วยกัน

ค่ะ ..รุ้งตอบรับพร้อมกับเดินไปนั่ง แม่บ้านตักข้าวให้ ก่อนที่จะรีบกินข้าวอย่างรวดเร็ว

"ไม่ต้องรีบกินช้าๆ เดี๋ยวไปส่ง..."

อนุชิตพูดพร้อมกับตักข้าวเข้าปากและสายตามองมาที่รุ้ง

" ค่ะ " หญิงสาวรับคำเบาๆ

"เออจริงสิ..อย่าลืมป้องกันด้วยนะ จะกินยา จะฉีด หรือฝัง ก็เลือกเอา"

อนุชิตพูดออกมา เหมือนกับบอกแต่ฟังดูเหมือนกับประโยคคำสั่ง

นั่นทำเอารุ้งถึงกับเจ็บแปลบด้วยความอายที่มีทั้งแม่บ้าน ทั้งเข้มที่ยืนอยู่ตรงนั้น

ค่ะ..รุ้งกัดปากตัวเอง พลางคิดในใจ เป็นคนทำเองแท้ๆ แทนที่จะป้องกัน ดันผลักภาระมาให้เรา

แล้วนี่ฉันจะติดโรคอะไรไหมเนี่ย แล้วฉันควรจะป้องกันอย่างไรดี รุ้งได้แต่คิดแต่ว่าคิดยังไงก็คิดไม่ตกสักที

กลับกันทางด้านอนุชิตเองก็คิดว่านอกจากแป้งภรรยาเขาแล้ว ก็มีผู้หญิงคนนี้แหละที่สดด้วย

ที่สำคัญหล่อนทำให้เขามีความสุขมากถึงจะเก้ๆ กังๆ ก็ตาม แต่ไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน และนั่นมันยิ่งทำให้เขาติดใจในรถชาติอันหอมหวานของเธอ

หลังจากกินข้าวเสร็จแล้วนั้น ทั้งสองจึงขึ้นรถโดยมีเข้มที่เป็นคนขับแล้วมุ่งหน้าไปยังมหาลัยของรุ้ง

.ในรถระหว่างทางที่อนุชิตไปส่งรุ้งนั้น ชายหนุ่มหยิบบัตรเครดิตส่งให้รุ้ง

" เอาไว้ใช้ เมื่อจำเป็น ไม่ใช้ก็ไม่เป็นไร " ชายหนุ่มพูดพร้อมกับส่งให้รุ้ง

รุ้งมองและรับไว้ พร้อมกับยกมือไหว้?? ขอบคุณค่ะคุณใหญ่

"บอกเบอร์โทรศัพท์ของเธอมา" อนุชิตพูดพร้อมกับหยิบโทรศัพท์ตัวเองออกมาเพื่อที่จะเมมเบอร์ของรุ้ง

รุ้งบอกและชายหนุ่มเมมเบอร์ไว้พร้อมกับโทรเข้าเครื่องรุ้ง หญิงสาวเมมไว้

"ถ้าโทรหาให้รีบรับ ถ้าไม่ว่างติดเรียนให้ส่งข้อความมาบอกเข้าใจไหม อีกอย่างอย่าลืม อย่าคิดมีคนอื่น"

ชายหนุ่มบอกกับหญิงสาว "ค่ะคุณใหญ่ รุ้งเข้าใจดีค่ะ"

เมื่อไปถึงมหาลัยรุ้งรีบลงรถ

ใครมาส่งว่ะแก รถหรูเชียว..จ๋าเพื่อนสาวที่สนิทกันถาม

อ่อ..รถเจ้านายที่บ้านอ่ะแก คุณเขาผ่านมาทางนี้เลยแวะมาส่ง รุ้งจำใจโกหกเพื่อนสาวส่งๆ ไป เพราะไม่อยากให้เพื่อนเป็นห่วง