Chapter 6
1386 Words
paolo point of view
bumeso ako kay mommy pagdating sa buhay, mukha lang siya na stricta pero mabait si mommy kahit pa hindi ito boto kay clarra noon.
sinenyasan ko si bri, lumapit naman ito at naguguluhan kung bebeso ba kay mommy o aabutin ang kamay upang mag mano.
ngumuso ako para gayahin niya ang gagawin ko pero lumapit ito saakin upang abutin sana ang labi ko pero agad kong hinarang gamit ang malaki kong palad ang kanyang nguso.
"si mommy"
nakamot niya ang nuo at lumapit kay mommy para bumeso, naiiling na lamang si mommy dahil sa kakulitan ni briana.
"pumasok na muna kayo sa loob habang pineprepaire ang lunch"aniya ni mom kaya hinawakan ko si bri sa siko upang hilahin papasok ng bahay namin.
"pagmamay ari niyo ba ang buong hacienda na 'to?"bulong niya kaya tumango ako.
ito ang unang pagkakataon na nakarating si briana sa bahay namin sa bataan, may bahay naman kami sa manila pero dito gusto dumiretso ni mommy kada uuwi ito galing ibang bansa, dahil sa fresh na hangin at magandang kapaligiran.
mula sa veranda ng mansyon ay tanaw na tanaw ko ang bahay nila clarra sa gitba ng bukid.
ang lupa din na sinasakahan o tinataniman ng mga palay kila clarra ay pagmamay ari ng pamilya namin.
naupo kami sa malaking sala ng mansyon, nagpaalan si bri na magpapalit sa restroom kaya ipinaasikaso ko siya sa mga isa sa mga kasambahay sa bahay.
"kamusta ang pag aral ng wife mo?"tanong ni mommy, sumandal ako at inilibot ang paningin sa kabuuan ng mansyon.
"maayos lang mom"
"i heard na, may bagsak ito ng 2 subject"aniya ni mom at humigop ng tsaa sa paborito nyang tasa.
"its just 2 subject mom, nahahabol at nagagawan ng paraan"sagot ko.
huminga siya ng malalim ay hinilot ang nuo.
"kung hindi lang siya anak ng mga kaibigan kong mahalaga saakin sa negosy—"pinutol ko na ang kanyang sasabihin.
"bata pa si briana mom, mag mamatured pa ito sa susunod pang mga buwan o taon"
"kamusta ang pagtira niyo sa iisang bahay, hindi ka ba nahihirapan? ang pag dodoctor mo look at your self paolo nangangayayat kana"
"masaya ako sa pagiging doctor mom, isa pa ay hindi naman ako nahihirapan kay briana"
ngunit tila hindi kombinsido si mommy.
"dahil padin ba kay clarra kaya hanggang ngayon hindi ka makaalis sa hospital na pinagtatrabahuhan mo? pwedi kang magwork abroad mas maganda ang opportunity"
hindi kaagad ako nakaimek.
"actually kung hindi lang sana sa katayuan ng mga magulang ni clarra, i like her so much sana dahil matalino itong bata unlike briana na mukhang walang pangarap sa buhay"
"mukhang sakit sa ulo araw araw"
"like what i told you mom, bata pa si briana"
"BITAWAN MO ANG BUHOK KO PESTE KANG BATA KAAAAA!!!!"
"BITAWAN MO DIN ANG PISNGE KO!!"
nagkatinginan kami ni mommy at sabay na tumayo ng makarinig ng ingay mula sa hallway ng mansyon.
nadatnan namin ang magkasabunot na mga kamay sa mga buhok nila pareho.
si briana at ang bunso kong kapatid na si patrick.
nong wedding day ay nag aasaran lang sila ah? bata pa si patrick 13 years old pa lang habang si briana ay 17 na. hindi padin pala humuhupa ang away ng dalawang to.
"tamana 'yan"
"siya kasi e inilock ako sa loob ng restroom! mabuti nalang ay nandon ang kasambahay niyo!"inis na sigaw ni briana habang hawak sa pisnge si patrick.
"bakit mo naman ginawa yon patrick?"
"nong dumaan siya sa kwarto ko inirapan at dinilaan niya ko!"
"hindi totoo 'yan namamalik mata kalang tabachoy!!"
"sinungaling"
"ikaw ang sinungaling na baboy ka!"
"FVCK! WILL YOU GUYS STOP!"
sabay silang napatingin saakin, hinilot ko ang tungki ng ilong ko bago huminga ng malalim.
"bitawan mo ang buhok ng ate briana mo"
"ayoko, hindi niya pa binibitawan ang pisnge ko!"
"bitawan mo na ang pisnge niya briana, please"
"hindi niya pa binibitawan ang buhok ko paolo"
"BITAWAN NIYO ANG ISAT ISA, I WILL COUNT 1-5"
"2"
"3"
"4"
sabay nila binitawan ang isat isa at nagtalikuran.
"hindi mo dapat inaaway ang ate briana mo dahil, asawa ko siya"
hindi nakaligtas saakin ang lihim na pagkagat ng ibabang labi ni briana.
"i don't like her kuya! mas gusto ko padin si ate clarra!"
"ate clarra ate clarra nyenye may mga anak nasi clarra pinagsasabi mong baboy ka"
"shut the fvck up!"
"maglunch na tayo, tamana ang away bata"
sabat ni mommy na kanina pa nasa likuran ko, nauna itong maglakad kaya hinawakan ko si briana sa kanyang jacket sa braso upang hilahin sa kusina.
"pwedi bang umayos ka, kaharap natin si mommy hwag mong ipakita ang pagiging childish mo..dahil ako lang ang nakakaintindi sa disease mo"
inirapan niya lang ako.
"gusto ko ng umuwi ng manila paolo, mas gusto ko nalang manuod ng kdrama with kim"
huminga ako ng malalim, masyado na syang expose sa gadgets at hindi iyon makakabuti para sakaniya..tama lang na dinala ko siya dito para naman kahit papaano ay makalanghap siya ng sariwang hangin at makapag relax.
"no, mag sstay tayo dito. dont worry hindi ka mabobored dahil ipapasyal kita sa hacienda ill promise.. basta wag kalang makulit"
namilog ang kanyang mga mata.
"talaga?"
"uhuh"
naging matiwasay ang buong panananghalian ng hindi nag aaway si patrick at briana.
at ngayon ay tinupad ko na ang pinangako ko kay briana na ipapasyal ko siya sa buong hacienda..pero bago iyon ay nagpalit muna ito ng suot.
"ayokong isuot ang jersey short mo paolo"
"you have to wear that, hacienda ang pinuntahan mo at wala ka sa bahay"
"hindi naman pambahay ang short"
"yeah, but too short"
"malamang kaya nga short ih, hindi gaya nitong jersey mo na long!"
hindi ko na lang siya pinansin sa halip ay naglakad lakad na lamang ako.
napadpad kami sa kwadra ng mga kabayo, nanlalaki ang mga mata nyang makita ang ibat ibang kulay ng mga kabayo.
mayroon brown, black at white.
"sasakay ba tayo sa kabayo paolo?"
"uhuh"
malapad ang kanyang pag ngiti.
"ang kaso ay firstime kong sasakay kaya baka nakakatakot"
hinawakan ko ang tali ng kabayo at inilabas sa kwadra, hinimas ko ang kanyang ulo..puti ang napili kong sakyan.
"hindi ba nangangagat ang isang yan?"
"hindi siya aso briana"
"whatever"napapairap nyang sabi kaya medyo natawa ako.
sinenyasan ko siya na sumakay, hinawakan ko siya sa kamay at inalalayan sa pagsakay pero nahihirapan siya dahil sa mataas na apakan.
nakabitaw ito at direktang nalaglag saakin, agad ko syang sinalo.
kahit pala ang payat ng batang ito ay mabigat din.
napatingin ako sakanya ng maramdaman ko ang kanyang pagtitig saakin, namumula ang kanyang pisnge dahil sa sikat ng araw at pagiging mestisa niya.
tinaasan ko siya ng kilay kaya napaiwas ito ng tingin.
"ayoko nalang sumakay, ang hirap kasing sumakay"sabi niya kaya kumuha ako ng pwersa upang iangat siya paupo sa ibabaw ng puting kabayo.
nanlaki ang kanyang mata dahil sa ginawang pagbuhat ko sakaniya paupo.
"grabe ang lakas mo paolo!"
gumalaw ang kabayo kaya taranta syang napadapa at halata sa reaksyon niya ang pagkatakot.
"ibaba mo na ko pls! hwag mong bibitawan paolo!"
hinawakan ko ang tali at umapak sa apakan upang makaupo.
nasa likuran niya nako hawak ang tali ng kabayo, pumihit patagilid ang kanyang muka kaya napatingin ako sakaniya.
malaya kong nakikita ang kanyang mabalbon at maputi nyang batok.
"hiyaaaa!"
mahina kong tinapik ng paa ang tyan ng kabayo kaya mabagal itong tumakbo.
mabagal hanggang sa bumibilis, hindi ko naddinig ang kanyang pagrereklamo kaya hindi na din ako umimek pa..pero habang patagal ng patagal ay nacucurious ako kung ano nga bang reaksyon niya kaya sinilip ko ng bahagya ang kanyang muka.
nakapikit ito habang nakangiti.
masyado pang bata si briana, at alam kong ngayon niya palang nararanasan ang ganitong pakiramdam...dahil nag iisang anak lamang siya kaya ito lumaki na spoiled at asal bata sa edad nyang 17.
strikta din ang kanyang magulang kaya nasa bahay lang ito at panunuod ng kdrama lang ang libangan.
nakakahawa ang matamis nyang pag ngiti.
"ang saya ng ganitong pakiramdam paolo"
mahina niya na sabi kaya napangisi ako.
"sabi nanga bat mag eenjoy ka dito sa bataan"
"nangangabayo din ba kayo ni clarra noon?"
bigla nyang tanong kaya bumagal ang pagtakbo ng kabayo ng maalala ko si clarra.
nangangabayo din naman kami ni clarra noon at gumagala sa buong hacienda, bigla ko tuloy naalala ang nakaraan.
- Writer
