CHAPTER 8
848 Words
-------------1 week After Wedding-----------
(LOVELY POV)
"Lovely anak, dapat sa lalong madaling panahon ay bigyan na ninyo ako ng apo ha? fadz?" tugon nit tita sa amin ni fadz. Napalunok na lang ako ng banggitin ang tungkol sa apo. Don't tell me gagawa kami ng anak ni fadz? Oh no! ayaw ko! nanginginig na ang kalamnan ko. Sus maryusep! ano ba 'tong pinasukan ko? kasama pala 'to sa plano? tungkol sa kontrata? Ang daming tanong ang pumasok sa aking isipan ngayon. Hindi kuna alam ang dapat gagawin. Lalo pa isa na akong Mrs. Monternel.
"Lovely okay ka lang ba anak?" nagtatakang tanong ni tita sa akin i mean mama na pala.
"O-oho o-okay lang po ma." nauutal kong sagot.
"Thank God tinawag muna akong mama!" nagagalak niyang sabi.
"Mom, don't tell me paanakan ko si Rose?! is that one of your plan?!" naiirita nitong tanong sa mom niya in the late reaction. Katext kasi niya si Sam. Magkatabi kasi kami ngayon sa sala. Habang si tita sa may harapang sofa nakaupo.
"Of course son." tita buzz winking.
"No way!!!" fadx annoyed.
"Ayaw ko!!! basta kasal kami sapat na 'to!" tumayo ito agad at umakyat sa taas saka pumasok sa silid nito at padabog na sinarhan ang pinto. My Lips are still zipp...Bumuntong hininga muna si mama Buzz.
"Lovely, anak ko, do anything you want! Gawin mo ang lahat. Make him fall for you okay!" bilin ni tita na may halo kunting lungkot nakikita ko mismo sa kanyang mga mata. Make him fall for you? Kailangan talaga mafall inlove si fadz sa 'kin? In what way? nagugulan na naman ako ulit. Ang dami ko palang role na gagawin.
"Mamaya na balik ko anak sa new york. Sana magwork itong relasyon ninyo. Sana mabigyan ninyo ako ng apo. Sana kahit anong mangyari wala ni isa sa inyo ang bibitaw. Dapat laban lang! okay!" may pag-asa sa tono ng boses ni mama buzz.
Tumango lang ako dahil speechless kasi ako hindi ko alam saan magsisimula. I mean hindi ko pa alam ang gusto kong sasabihin. Aalis na si Mama Buzz mas lalong maging empyerno ang buhay ko kapiling ang masungit, sarcastic at stubborn kong husband.
"Matanda na ako at malapit kuna sigurong lisanin ang mundong ito. Sana maipagpatuloy ninyo ang naudlot naming pag-iibigan ng papa mo noon." May halong lungkot, pag-asa at may crack ang tono ng boses nito. Saka ito tumayo at pumasok sa kanyang silid.
"Naudlot na pag-iibigan ng papa ko? a-ano ibig ipahiwatig ni mama buzz?" naiwan akong tulala sa sofa with full of question in my mind.
_____________1 month Later_______________
Nanatili isang malaking katanungan na ngayo'y bumagabag sa aking isipan. Tungkol sa binanggit ni mama Buzz. Nakaalis na kasi siya. Namiss ko tuloy si mama Buzz.
"Naudlot na pag-iibigan nila ni papa?" Andito ako ngayon sa may kwarto ko. Mag-isa kasi si Fadz sa kabilang kwarto sa may itaas. If you guy'z are confused hindi kami magkatabi ng kama. At wala ni isa sa amin na gagawa ng hinihinge ni mama buzz. Mas lalong ayaw ni Fadz. Oh diba ang loyal niya. Andoon kasi siya ngayon sa sala nanonood ng movies.
One month na kaming mag-asawa pero ang trato ni Fadz sa akin ay parang hindi asawa kundi katulong. Minsan bumibisita pa dito si sam nung makaraang linggo.
"Rose ano ba wala ka bang balak lumabas dyan at mag-saing ng hapunan natin?!" pasigaw na tawag ni fads sa akin mula sa labas. Haissst...katulong parin ako at siya parin yong boss ko.
"Oo lalabas na ako ngayon! magsasaing na!" pasigaw kong sagot dito. Kaylan ba magbabago ang lalaking ito? Sana mag-ulan ng himala. Sana minsan tratuhin niya akong maayos. Hayun lumabas na nga ako at pumatungo sa kusina upang mag-saing. Nagluto ako ng paborito nitong ulam ang sweet and sour na isda. Mga ilang minuto ang nagdaan tapos na akong magluto.
"Fadz maghapunan na..." tawag ko dito sa sweet na tono. Lumingon ito sa kinaroroonan ko at nakakunot ang noo sa tono ng boses ko. Saka ito tumayo at pumaroon sa lamesa. Tahimik itong nakaupo at ako na ang naglagay ng kanin at ulam sa kanyang pinggan.
"Magdasal muna tayo fadz." anyaya ko sa kanya na susubo na sana siya ng kanin.
"Fine!" parang padabog itong binalik ang kanin sa pinggan.
" Sorry, Lets pray! Panginoon salamat sa mga biyaya na aming natamo. Lalo't-lalo na sa buong araw na proteksyon naming dalawa. Nawa'y iblessed ninyo ang pagkain na nasa aming harapan na makapagbibigay ito ng lakas sa araw-araw naming gawain. In Jesus Name we pray... Amen."
"Tsss..." He smirked at saka sumubo ulit sa pagkain na nakasimangot. Ano ba itong lalaki na 'to parang pasan ang buong mundo.
"Fadz why not just try to smile sometimes?" utos ko dito with grin smile.
"Inuutusan mo ba ako?!" he asked with the confusing look.
"Yeah, para hindi ka magmukhang tigre. You're a handsome. You supposed to be smile." I said in the calm voice.
"Just mind of your food." tanging sagot nito.
Napangiti ako ng palihim dahil kahit iniba niya ang usapan ay hindi siya nagagalit. Sana mabago ko siya.
- Writer
