[BL] บทลงโทษของชายไร้รัก (18+)

Ep.3 ต้อนเหยื่อ(1)

แดนเหนือพาอัยย์ที่กำลังเมามายจนแทบสิ้นสติกลับมายังหนึ่งในห้องคอนโดของตน เขานำร่างที่เปรียบเสมือนเหยื่อวางไว้บนเตียงนอน ก่อนที่จะไปจัดการชำระร่างกายของตัวเองอย่างอารมณ์ดี

ภายในหัวชายหนุ่มเต็มไปด้วยแผนการต่างๆ มากมายที่จะทำให้ชายขี้อายที่ตนพามาตกหลุมรักตนอย่างหัวปักหัวปำ หรือกระทั่งจินตนาการถึงเหตุการณ์ในครั้งที่ตนตัดขาดความสัมพันธ์โดยที่มีชายคนนั้นค่อยรั้งตัวเขาอย่างเอาเป็นเอาตาย

‘มันคงเป็นภาพที่น่าดูมากแน่ๆ’

แดนเหนือเดินออกจากห้องน้ำด้วยร่างกายที่สวมเพียงผ้าคลุมอาบน้ำสีขาว น้ำที่ไม่ได้ถูกซับให้แห้งดีไหลลงเบื้องล่างจนขับให้ร่างกายกำยำดูเย้ายวน

ชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของร่างเองก็คิดว่าภาพในตอนนี้ของตัวเองคงดูดีมากเสียจนใครต่อใครที่มองเห็นต่างพากันน้ำลายไหล และยอมพลีกายให้เขาอย่างง่ายดาย แต่เป็นเรื่องที่น่าเสียดายที่ความหล่อเหลาเช่นนี้กลับไม่มีใครมองเห็น

ทว่ามันเป็นเรื่องที่ผิดคาดที่ว่าเมื่อหลุบมองร่างที่ควรจะนอนราบอยู่บนเตียง ในตอนนี้กลับกำลังนั่งอยู่บริเวณปลายเตียงนอนเสียอย่างนั้น

ร่างบอบบางของอัยย์นั่งตรงอย่างมั่นคงราวกับว่าฤทธิ์แอลกอฮอล์ก่อนหน้านี้ไม่สามารถบั่นทอนสติของเขาได้ ใบหน้าที่เชิดขึ้นเล็กน้อยนั้น สามารถทำให้แดนเหนือจินตนาการออกได้เลยว่าคงมีสายตาแบบไหนซ่อนอยู่

จู่ๆ ขนทั่วทั้งร่างก็พลันลุกชันขึ้นมา

แดนเหนือที่กลัวจะเสียเหยื่อชั้นดีไปจึงรู้สึกร้อนรนเล็กน้อย “เอ่อ… ไม่ได้เป็นอย่างที่อัยย์คิดนะครับ ผมเห็นว่าคุณดื่มจนเมาเท่านั้นเอง …แล้วก็ผมไม่รู้ว่าคุณอาศัยอยู่ที่–”

“ว้าว หน้าอกของคุณดูใหญ่ และนุ่มมาก เอิ่ก…แล้วก็ขาวอย่างกับมาร์ชแมลโลเลย แหะๆ”

“....”

เสียงที่อัยย์เอ่ยออกมาคงสภาพของคนเมาได้อย่างสมบูรณ์ ดังนั้นความกังวลที่เคยเกิดขึ้นอย่างฉับพลันจึงเลือนหายไปอย่างรวดเร็ว

“อัยย์ครับ เสื้อของคุณเปื้อน ผมแนะนำว่าคุณถอดเสื้อ เดี๋ยวตัวจะเหนียวเอา” แดนเหนือกล่าวอย่างใจเย็น ในขณะที่เหลือบมองเสื้อผ้าที่เปื้อนไปด้วยไวน์ที่เขาจงใจก่อขึ้นเพื่อเป็นข้ออ้างสำหรับการพาผู้ชายคนนี้ออกจากสถานที่ที่เป็นไปด้วยสายตาของผู้คน

ชายร่างบางทำตามคำแนะนำอย่างรวดเร็ว แต่ด้วยการกระทำของคนเมาที่ดูสะเปะสะปะ แดนเหนือที่ไม่อยากรอช้าจึงอาสาช่วยถอดเสื้อให้กับอีกฝ่าย

เมื่อถอดเสื้อออกจนร่างกายของอัยย์เหลือเพียงกางเกงซับในตัวเดียว แดนเหนือก็อดไม่ได้ที่จะสำรวจร่างกายที่อยู่ภายใต้เสื้อผ้าที่มิดชิดมาโดยตลอด ซึ่งนั่นก็ทำให้เขาได้ค้นพบว่าชายที่เขาพากลับมาด้วยนั้นมีร่างกายที่ดูซ่อนรูป และดูดีมากกว่าที่คิดไว้มากโข

ร่างกายที่เขาคิดว่าควรจะผอมแห้งและบอบบางตามแบบฉบับคนที่ไม่ออกกำลังกายเหมือนกับพวกที่หมกมุ่นเรื่องการเรียนเพียงอย่างเดียวกลับกลายเป็นร่างกายที่มีกล้ามเนื้ออ่อนๆ อีกทั้งเนื้อหนังเนียนนุ่มที่ดูกระจ่างใสที่ไร้ซึ่งรอยตำหนินั้นราวกับลูกคุณหนูที่ถูกดูแลอย่างประคบประหงม

แดนเหนือตกอยู่ในภวังค์อยู่ชั่วขณะ แต่เมื่อดึงความนึกคิดของตัวเองกลับมาได้ เขาก็ยังมีความพยายามที่จะสร้างสถานการณ์ที่ดีขึ้นมา

“อัยย์ครับ คุณควรไปอาบน้ำก่อนนะ”

ในทีแรกชายหนุ่มคิดจะพยุงอัยย์เข้าไปในห้องน้ำเพื่อเริ่มกิจกรรมบัดเดี๋ยวนั้น แต่สุดท้ายก็ยอมโอนอ่อนไปตามความต้องการของอนาคตของเล่นชิ้นใหม่

“อื้อ…แต่ผมยืนไม่ไหว ช่วยเอาผ้าชุบน้ำมาให้ผมเช็ดตัวได้ไหม?”

ส่วนสาเหตุที่แดนเหนือไม่บีบบังคับอีกฝ่าย ก็เป็นเพราะสิ่งเหล่านั้นอาจสร้างอคติกับผู้ที่ไม่ได้หลงรักตน และไม่ได้มีความจงใจที่จะหลับนอนด้วยกัน เขาจึงต้องแสดงท่าทางไม่มีพิษไม่มีภัยมาให้ได้มากที่สุด

“ครับ”

ชายหนุ่มทำตามคำขออย่างว่าง่าย หนำซ้ำยังช่วยชายที่มีร่างที่บางกว่าทำความสะอาดร่างกายอีกด้วย โดยเริ่มแรกคือการทำความสะอาดคือการเช็ดใบหน้าที่เป็นส่วนที่ต้องการได้รับการถนุถนอมที่สุด แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะร่างกายของอีกฝ่ายอ่อนไหวมากเกินไปหรือไม่ เพราะทุกครั้งที่ปาดผ้าขนหนูลงบนใบหน้าอย่างเบามือก็มักมีเสียงครางเบาๆ ดังเล็ดลอดออกมาจากลำคอ