[BL] บทลงโทษของชายไร้รัก (18+)

Ep.4 ต้อนเหยื่อ(2)

แดนเหนือที่รู้สึกคอแห้งเล็กน้อยจากสถานการณ์ดังกล่าวจึงไม่สามารถควบคุมฝ่ามือของตัวเองได้ดีนัก เขาเผลอเคลื่อนมือขึ้นจนดันแว่นที่อีกฝ่ายใส่หลุดร่วงลงมา

อัยย์ที่ปราศจากแว่นตาบดบังมีใบหน้าที่ดูงดงามเป็นอย่างมาก แต่แดนเหนือจะไม่ตัดสิน เนื่องจากในตอนนี้เขาเองก็กำลังเมา ซึ่งสายตาคนเมาย่อมเชื่อถืออะไรไม่ได้อยู่แล้ว อีกทั้งในตอนนี้เขาก็อยู่ในที่มืดสลัว เพราะครั้งหนึ่งเขาเองก็เคยเผลอไปวันไนล์สแตนด์กับผู้ชายคนหนึ่งหลังจากที่ตัวเองดื่มหนัก จำได้ว่าอีกฝ่ายพออยู่ภายใต้แสงสีภายในผับบาร์ เขาคนนั้นดูสวยก็จริง แต่พอตื่นเช้าขึ้นมาในห้องโรงแรมกลับมีหน้าตาดูไม่ได้เอาเสียเลย

ถึงอย่างนั้น ณ ปัจจุบัน เมื่อความงดงามอยู่ตรงหน้าเขาก็อดไม่ได้ที่จะไม่ลิ้มลองมัน

“แดนเหนือไม่ต้องลำบาก ผมเช็ดตัวเองได้”

“ไม่เป็นไรครับ”

แรงที่ลูบไล้ผิวหนังเริ่มลดลงจนทำให้ผ้าที่ควรจะใช้ทำความสะอาดหลุดร่วงลงไป มืออันเปลือยเปล่าของแดนเหนือจึงมีโอกาสสัมผัสใบหน้าของอัยย์โดยตรง ความอบอุ่นที่ถูกถ่ายโอนเข้ามาราวกับจะสามารถหลอมละลายให้ชายหนุ่มจอมจมอยู่ในแรงราคะ

ดวงตากลมโตที่เต็มไปด้วยแพขนตาหนาเหลือบมองร่างตรงหน้าอย่างไม่วางตา ความแดงเรื่อที่สะท้อนอยู่ในนั้นทำให้ชายที่ร่างบางกว่าดูเย้ายวนเป็นอย่างมาก แดนเหนืออดไม่ได้ที่จะชื่นชมความงามจึงเผลอใช้นิ้วไล้ไปทั่วกรอบหน้าเรียวเล็ก และหยุดลงด้วยการกดนิ้วลงบนริมฝีปากเนียนนุ่มสีชมพูอ่อน

ริมฝีปากที่เผยอออก และแรงที่ไม่มีการต่อต้าน ทำให้แดนเหนือรุกล้ำนิ้วมือของตัวเองเข้าไปในโพรงปาก เขาลูบคลำซี่ฟัน และดุนลิ้นไปมา จนทำให้ผู้เป็นเจ้าของเผลอตอบโต้ด้วยการโลมเลียสิ่งแปลกปลอม

แดนเหนือที่รับรู้ถึงการยินยอมทางอ้อมจึงมีความกล้าที่จะดันร่างบอบบางลงบนเตียงนอน นิ้วที่ถูกดึงออกถูกแทนที่ด้วยปลายลิ้นหนาอย่างรวดเร็ว

อัยย์ที่ยังไม่ทันตั้งตัวดิ้นรนเล็กน้อย แต่ทว่าทันทีที่ถูกปรนเปรออย่างมืออาชีพ เขาก็อดไม่ได้ที่จะถูกชักนำ

“ผมขอทำได้ไหม?”

เสียงอันแหบพร่า และฝ่ามือที่จับหมับเข้าตรงบั้นท้ายกลมกลึงบ่งบอกได้อย่างดีว่าผู้เอ่ยต้องการจะสื่อสิ่งใด และถึงแม้จะไม่ได้คำตอบเจ้าตัวก็พยายามขยับปลายนิ้วให้เข้าใกล้ช่องทางอ่อนไหว

“ผมยังไม่เคยทำเรื่องแบบนี้กับใครคงต้องใช้เวลาเตรียมตัวนาน …คุณทนไหวเหรอ?” อัยย์พูดพลางในขณะที่พยายามหลุบสายตามองไปยังทิศทางของท่อนเนื้อใหญ่ที่นูนขึ้นมาจากผ้าคลุมอาบน้ำ เขาตัวสั่นเล็กน้อยเพราะสัมผัสอันวาบหวามของชายหนุ่ม

ประโยคแสดงความเป็นห่วงที่ไม่เคยมีใครเอ่ยออกมาก่อน ทำให้แดนเหนือลังเลใจเล็กน้อย เพราะมันเป็นความจริงที่หากคู่ขาไม่เคยใช้ช่องทางด้านหลังมาก่อน มันค่อนข้างจะทรมานเขา โดยเฉพาะในตอนที่ลูกชายตัวน้อยที่เติบโตเป็นผู้ใหญ่

“ให้ผมช่วยคุณไหม?”

แดนเหนือกลืนน้ำลายให้กับข้อเสนออันเย้ายวน เขาพยักหน้าเบาๆ ให้กับความช่วยเหลือที่ไม่คาดคิดของอัยย์

ร่างกายกำยำถูกผลักให้หลังพิงพาดอยู่กับบริเวณหัวเตียงโดยมีร่างที่เล็กกว่าขึ้นคร่อมเพราะพยายามที่จะถอดผ้าคลุมอาบน้ำออก หัวเข่าที่ชันขึ้นทำให้อัยย์ดูสูงส่ง สายตาที่หลุบมองไม่สามารถคาดเดาอารมณ์ความรู้สึกได้ทำให้แดนเหนือรู้สึกราวกับว่าเป็นเหยื่อ

ทันทีที่ร่างกายของชายหนุ่มเปลือยเปล่า อัยย์ที่เปรียบเสมือนผู้รุกจึงพยายามจดจ่อตัวเองให้เข้ากับท่อนล่างนั้นเพื่อจัดการภารกิจ อากัปกิริยาที่สวยงามทำให้แดนเหนือไม่สามารถละสายตาจากอีกฝ่ายได้ ใจหนึ่งเขาก็เชื่อไปแล้วว่าอัยย์คงเป็นพวกแกล้งใสซื่อเพื่อล่าแต้มเหมือนกันกับเขา

ถึงแดนเหนือจะไม่ชอบพวกที่เป็นเหมือนกับตัวเอง แต่ใครกันเล่าจะต้านทานสิ่งล่อตาล่อใจเช่นนี้ได้

ทว่าเมื่อถึงในเวลาที่ต้องลงมือปฎิบัติ ฝ่ามือที่ประคับประคองท่อนเอ็นแข็งกลับไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ อย่างที่ควรจะเป็น หนำซ้ำใบหน้าสวยงามกลับดูเลิ่กลั่กเกินกว่าจะบอกว่าเจ้าตัวคือผู้เชี่ยวชาญ

“คุณทำไม่เป็นเหรอครับ?”